و اين ذكر خلاص شدن است از فترت غفلت . « 1 »
و البقاء مع الشّهود ،
و باقى بودن است با دوام شهود حضرت .
و لزوم المسامرة .
و التزام مسامرت و مؤانست ، كه به حق گويد و از حق شنود . و سايهء وجود وى در نور شهود محو و متلاشى بود .
و « 2 » الدرجة الثالثة : الذّكر الحقيقيّ ؛ « 3 » و هو شهود ذكر الحقّ إيّاك ، و التخلّص من شهود ذكرك ، و معرفة افتراء الذاكر « 4 » في بقائه « 5 » مع ذكره .
درجهء سيم ، ذكر حقيقى است « 6 » و آن مشاهدهء ذكر حق است مر تو را ؛ يعنى دريابى اين را كه تو « 7 » مظهر ذاكريّت حق تعالى « 8 » گشتهاى ، حق تعالى تو را به اين ذكر ياد كرده است در ازل آزال ؛ و اين ذكر بين الذكرين است : يكى ذكر ازلى ، ديگر ذكر ابدى كه موعود « 9 »
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ
« 10 » است .
پس ، از شهود ذكر خود « 11 » خلاص شوى ؛ كه خود را از ميانه بردارى تا در ميان راهيابى ، و بشناسى كه ذاكرى كه از شهود ذكر خود خلاص ناگشته دعوى ذكر حقيقى كند ، مفترى و كاذب بود .
فصل
صورت ذكر در « بدايات » اذكار ظاهر است . و در « ابواب » ذكر خفى . و در « معاملات » ذكر « 12 »
فَعَّالٌ لِما يُرِيدُ *
« 13 » به ملاحظهء توحيد افعال . و در « اخلاق » ذكر تخلّق به اخلاق الهى . و در « اصول » خلاص از نسيان به دوام حضور . و در « اوديه » تلقّى معارف و حقايق
هامش
( 1 ) . ج : علت .
( 2 ) . ع : - و .
( 3 ) . ع : الحقيقة .
( 4 ) . ج : الذكر .
( 5 ) . ج : بقايه .
( 6 ) . ع : - است .
( 7 ) . ج : - تو .
( 8 ) . ج : - تعالى .
( 9 ) . ج : + كه .
( 10 ) . البقرة / 152 .
( 11 ) . ع : حق .
( 12 ) . ع : - ذكر .
( 13 ) . هود / 107 و البروج / 16 .