با « 1 » آنكه در باطن موجود است . و اين مناسب است با آنكه « 2 » تفسير صدق به مساوات « 3 » سرّ و علانيه كردهاند . « 4 » و بعضى گفتهاند معنى « 5 » آن است كه آنچه ممكن است حصول آن بالفعل موجود باشد .
و هو على ثلاث « 6 » درجات :
و صدق بر سه درجه است :
الدرجة الأولى : صدق القصد ، و به يصحّ الدّخول فى هذا « 7 » الشّأن ،
درجهء اول صدق « 8 » قصد و نيت است « 9 » به توجه دل ، و عزم جزم بر داعيهء روش راه ، تا وقت وصول به مقصود ، بىغرضى و طلب عوضى و شوب ريائى « 10 » و مزج 270 عجبى . و « 11 » به اين درجه درست مىشود درآمدن در اين كار كه طلب حق است .
و يتلافى « 12 » كلّ تفريط ،
و به اين درجه ميسّر مىشود « 13 » اكمال هر تقصيرى كه در زمان غفلت رفته .
و يتدارك كلّ فائت ،
و به اين درجه تدارك مىيابد هرچه در وقت جهالت از وى فوت شده است .
و يعمر كلّ خراب .
و به اين درجه عمارت مىپذيرد هر خرابى كه در مبانى « 14 » منازل افتاده است .
و علامة هذا الصّادق أن لا يحتمل « 15 » داعية « 16 » تدعوا « 17 » إلى نقض « 18 » عهد ،
و نشان اين صادق كه به اين درجه متحقق است ، آن است كه عهدى كه با حق بسته باشد ، احتمال داعيهء نقض از وى مرتفع باشد ؛ چه در قصد خود مغلوب بود و « 19 » به فرط
هامش
( 1 ) . ع : به آنكه ج : يا آنكه .
( 2 ) . ع : به آنكه .
( 3 ) . ج : بمساوت .
( 4 ) . ج : است .
( 5 ) . ج : مغنى .
( 6 ) . ج : ثلاثة .
( 7 ) . ع : هذه .
( 8 ) . ج : + و .
( 9 ) . ج : - است .
( 10 ) . ج : رياى .
( 11 ) . ج : - و .
( 12 ) . ج : نيلا في .
( 13 ) . ع : مىگردد .
( 14 ) . ج : ميان .
( 15 ) . ج : + يحتمل .
( 16 ) . ج : داعته .
( 17 ) . ع : - تدعوا .
( 18 ) . ج : نقص .
( 19 ) . ج : - و .