نگاه نمىدارند آن بيگانگان در هيچ مؤمنى حق خويشى و حق عهد را .
قال اللّه تعالى :
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ
« 1 » .
يعنى « 2 » چشم مىدار تو اى محمّد فتح و ظفر « 3 » را كه ايشان مراقب و منتظر هلاك تواند .
وجه استشهاد مراقبهء مقصود است .
المراقبة دوام ملاحظة المقصود .
مراقبه دوام چشم داشت مقصود است ؛ و اين از افعال دل است كه دل دايم منزل « 4 » از غبار اغيار « 5 » پاك داشته ؛ مترقّب قدوم محبوب بود .
و هي على ثلاث درجات :
و مراقبه بر سه درجه است :
الدّرجة الاولى : مراقبة الحقّ في السير إليه « 6 » ، على الدّوام ،
درجهء اوّل ، مراقبه و چشم داشت وصول به حق است در وقت سير به جناب حق به صفت دوام ، كه دايم مراقب بود و منتظر كه ناگاه نقاب از چهرهء مقصود برافتد ؛ همچون كسى كه چيزى نفيس از وى مفقود بود ، هرجا « 7 » و هروقت كه هست متوجه وجدان مفقود خود بود .
شعر
گفت من مىجويمش هرجا كه هست * بو كه جايى آرمش ناگه به دست
بين تعظيم مذهل ،
كه اين مراقبه در ما بين تعظيمى بود « 8 » كه سالك در شهود وى از غايت عظمت مشهود ، « 9 » از وجود خود و غير خود ذاهل و فانى گردد .
و مداناة « 10 » حاملة ،
هامش
( 1 ) . الدخان / 59 .
( 2 ) . ع : - يعنى .
( 3 ) . ج : - ظفر .
( 4 ) . ج : - منزل .
( 5 ) . ج : - اغيار .
( 6 ) . ع : - اليه .
( 7 ) . ج : - هرجا و هروقت كه هست متوجه وجدان مفقود خود بود .
( 8 ) . ج : - بود .
( 9 ) . ع : شهود .
( 10 ) . ج : مدناة .