كنى و باز سازى ؟ « انت المبدئ المعيد المحيي المميت الحى القيّوم » نصيب ما از كار تو هيبتى و شكوهى است كه بر ما مىنشيند ، ما كجا و تحصيل امر تو و احاطه بر شأن تو از كجا ! اما هيبتى كه پوست ما را در هم مىلرزاند و شكوهى كه اگر بر كوه فرود آيد ، از هم بازرود .
خداوندا ! ما را از ثواب مطيعان محروم مگردان و از عقاب مجرمان در پناه خود دار و اخوان ما را در ( زمرهء ) عباد صالحين حشر فرما ؛ انّك اهل التّقوى و اهل المغفرة .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 297 - [ آدمى چه كار كند جز آبادان ساختن دار آخرت ]
من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه و نصيرى الى اللّه الامير محبّ الملة و الدّين الشّيخ محمد ، ايّده اللّه ، عافاه اللّه ( اما بعد ) .
آدمى چه كار كند جز آبادان ساختن دار آخرت ، چون قرارگاه او كه جاويد در آن خواهد بود آنجا است ؛ و چگونه نقد خويش صرف دنيا كند و محصول خويش در آن به كار برد ، چون دنيا او را گذارگاهى است ، امّا چون در ابتدا آدمى كودك آفريده شود و كودكى را تنگ چشمى لازم باشد ، همّت او به آن نرسد كه جايى كه مدّت هفتاد سال هشتاد سال در آنجا بايد بود به گذارگاهى گيرد ، هرآينه آن را قرارگاهى پندارد و به تمام همّت و قوّت خود متوجه آن گردد ، ليكن نتوان كه آدمى دايم كودك باشد ، آخر ديدهء خرد بر بايد گشود كه امر را چنانكه هست ببينند كه آدمى اگرچه به جسم خرد است ( امّا ) به خرد بزرگ است و اگرچه تن او از عالم قطرهاى است از بحرى ، جان او با عالم بحرى است با قطرهاى و اگرچه در ابتدا طفل روح شير از پستان دايهء تن خورد ، امّا در انتها كه هنگام قيام روح دررسد كنيزك تن نوالهخوارى باشد در خوان احسان روح و نمودهء « ان تلد الامة ربّتها » بر طبق نمودار آيد .