تخطي إلى المحتوى الرئيسي

مكاتيب عبد الله قطب بن محيى — صفحة 661

مساهمون:

ص٦٦١
اى جماعت اخوان ! راهى يافته‌ايد سلوك آن از دست مدهيد ، نزديك گشته‌ايد ، خود را دور مسازيد ، اى اخوان ! هيچ‌كس اين راه نرفته الّا كه غوغا به سر او آمده و به دشمنى او كمرها بسته شده ، هرآينه بر ( سر ) شما نيز اين‌ها خواهد آمد ، پاى داريد تا از جا نرويد كه اين‌ها امتحان خداى است . چون وقت تنگ بود ، افراد هر يك از اخوان به كتابت ميسر نشد ، اما هر يك مفرداند به محبّت . و السّلام على امير الاخوان و الاخوان اجمعين . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم

مكتوب 280 - [ دريغ از عمر و دريغ كه اكثر خلايق قدر پيامبران خدا نشناختند ]

من عبد اللّه قطب الى الاخ الاعزّ الشيخ كريم الدّين ، كتبه اللّه فى المتّقين . دريغ از عمر كه صرف چيزى شود كه جز پر كردن وعاى زمان از وى هنرى نيايد و آن كردارها و زمان با هم درگذرند ، چنين كار كردن جز عمر به باد دادن نيست و حيف از عمر كه به باد دهند . دريغ ، دريغ كه اكثر خلق جز چنان كار نكنند و نشان از باقيات صالحات كه اعمالى است كه مثمر امرى است باقى و مستعقب حالتى شريف نيابند
قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
. « 1 » دريغ ، دريغ كه اكثر خلايق قدر پيغمبران خدا نشناختند و بزرگى ايشان ندانستند و بزرگوارى سخنان ايشان در نيافتند و وصيّت‌هاى ايشان به گوش نداشتند و اگر بداشتندى از سجّين به علّيين برآمدندى و از پايه‌اى كه ايشانند به پايه‌اى رسيدندى كه بعد بينهما آن مقدار است كه از آسمان هفتم تا زمين ، لا بل آنچه ايشان در آنند به پايه‌اى
هامش
( 1 ) . سوره كهف ، آيه‌هاى 103 و 104 « بگو آيا شما را از زيانكارترين مردم آگاه گردانم ، [ آنان ] كسانىاند كه كوشش‌شان در زندگى دنيا به هدر رفته » .