الواحد منهم ، ثبّتهم اللّه على الصّراط المستقيم . ( اما بعد ) چون دارنده مستعجل بود نخواست كه صحبتش از تذكره خالى گذارد ، و چه تذكره ( نافعتر ) از تعليم چيزى كه اگر مستمع تمسّك به آن جويد ، رستگار جاويد گردد و چنين تعليم از كه تواند به ما رسيد ، جز از كسى كه به جهان جاويد رسيده باشد ، و چنين كس كيست جز پيغمبران خداى كه ايشان در اين جهان ، آن جهانى شدهاند و احوال آن جهان دانسته و آن را به علما رسانيدهاند ، و علما ( آن را ) چنانچه از ايشان اخذ كردهاند به ديگران مىرسانند .
اكنون آنچه به ما رسيده از تعليم انبياء اللّه عليهم السّلام آن است كه فرزندان آدم بايد كه ذكر عالم اعلى ورد خويش سازند و مدام در انديشه آن باشند و در مقام رزق توكل بر قيّوم تعالى كنند ( و از او ) خشنود باشند و تلخ و شيرين كه پيش ايشان آيد رو ترش نكنند ، براى آنكه چون توكّل بر كسى كردند و او را وكيل خود گرفتند ( كار خود را ) به صلاحديد وكيل باز مىبايد گذاشت و بر وكيل شرط نمىبايد كرد كه چنانچه رأى و صلاحديد ايشان باشد كند .
اى فرزندان آدم ! آفريدگار تعالى از شما اعلم است و در خواهش خير براى مؤمنان و مخلصان به ايشان ارحم است از ايشان ، كار خود به او بازگذاريد و باك مداريد
وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَكَّلُوا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ
« 1 » و به قيّوم بزرگوار سوگند كه اگر چنين معامله كنيد پشيمان از آن نخواهيد شد و از خود و از هركس كه شما را اين دلالت كرده باشد اقصى شكر و رضا خواهيد داشت و السّلام على من اتّبع الهدى .
* * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم
مكتوب 272 - [ پيوسته آهنگ سلوك بايد داشت ]
من عبد اللّه قطب الى وليّى فى اللّه و حبيبى الامير ركن الملّة و الدين حسن .
هامش
( 1 ) . سوره مائده ، آيه 23 « و اگر مؤمنيد به خدا توكل كنيد » .