رسول اللّه كمالى است كه بر همه كمالات فايق است .
اين سخن به دليرى آن مىگويند كه چون آن را بنا بر تعظيم رسول اللّه مىنهند ، كسى ردّ نتواند كرد و اگر نه ، تهمت افتد در دين وى ، نمىدانند كه ما تفضيل علماى دين ( كه ) مىكنيم هم بنا بر تعظيم رسول است كه ايشان نسبت معنوى خود با رسول اللّه درست كردهاند ، پس گويى ايشان فرزندان روح نبىاند و سادات به مجرد سيادت فرزندان جسد « و كم بين الرّوح و الجسد » و همچنين ديدن رسول اللّه به مجرده نسبتى است با جسد مبارك او ، و شناخت او و حقيقت حال او و متابعت شواكل معنوى او نسبتى است با روح پاك او ، و كم بين الرّوح و الجسد . بلى ديدن صحابه رسول اللّه را فى نفسه كمالى است و باز به پرتو نظر مبارك او و شدّت استعداد ايشان ، ايشان را كمالات نفسى و غير آن حاصل شده و بر متاخّران فايق آمدهاند ، و عامّه را اين شبهه از آن افتاده كه ولايت را خرق عادات مىدانند با كثرت نوافل عبادات و اين جمله آثار ولايت است در بعضى مقامات ، نه عين ولايت است و نه نيز لازم او « فى جميع الاحوال و مع جميع المقامات » تا به فقد آن فقد ولايت لازم آيد و نيز اينها با غير ولايت يافت مىشود . پس از وجود آن وجود ولايت لازم نيايد . فعلى الجمله نه از وجود آن وجود ولايت لازم مىآيد و نه از عدم آن عدم ولايت ؛ محققان چون اين دانستهاند ايشان ولايت نه از اين طريق مىجويند بلكه ايشان را نظر بر عين ولايت است كه آن احوال قلوب است آنجا كه هست مىبينند :
هم ولى را ولى تواند ديد * مصطفى را على تواند ديد
رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله به على عليه السلام فرمود « يا على اذا تقرّب النّاس الى اللّه بانواع البرّ تقرّب اليه بانواع العقل تسبقهم او كما قال . » هيهات كه قليل عمل كس باشد كه بسى راجح باشد بر كثير عمل ديگرى « ضربة على خير من عبادة الثّقلين » بلكه بىعملى كس باشد كه از عمل ديگرى افضل باشد كه « نوم العالم خير من عبادة الجاهل » .
شخصى را دربارهء بعضى مشايخ انكارى بود كه او را مىديد كه طعام بسيار