و شفقت با خلق « 1 » به جاى مىآورد اما طاقت « 2 » در بليّت ، چنانچه سرور عالميان در ملامت « 3 » مىفرمود كه اهد قومى ، نداشت ، چون شيطان او مسلمان نبود ازين جهت قوم او به هدايت نرسيدند . و سرّ نفس فرعون يعنى ذات او مؤمن بود و صورت صفاتش مسلمان نبود . و حضرت اكمل الكاملين و رحمة للعالمين - صلّى اللّه عليه و آله و سلّم - « 4 » كه جامع كمالات صورى و معنويست و به مقتضاى « 5 » « فاعاننى اللّه عليه فاسلم » « 6 » ديو « 7 » او مسلمان بود ، « امّتى امّتى » « 8 » مىفرمود و جفا مىكشيد . پيوسته « 9 » در صحبت درويشان و اهل درد باش « 10 » تا راه به اين رموز برى . « 11 » و السّلام . « 12 »
بيا جام مى نوش كآمد بهار * كه از مَى شود جان پاك از غبار
بهارست و مى تلخ و ساقى مليح * جهان سبز و شادست و مطرب فصيح
بيا جام مَى نوش و بى خود نشين * كه مستان نباشند با خود يقين
ببينى ن در ابروى آن ترك مست * كه مؤمن در آن گوشه تكبير بست
در آن گوشه فرعون پشتش دوتاست * كه بر عين آن گوشه سجده رواست
تو مهر بتان ورز و مىباش لال * كه در حال هرگز نگنجد مقال
بهل تا بدرّم من اين پرده پاك * كه حيفَست اين لعل در زير خاك
و ليكن چو كورند خلق جهان * نيند آگه از سود و نى از زيان
همان به كه اين گنج پنهان كنم * حكايات موسى و هامان كنم
كه با لعبت اطفال بازى كنند * نظر سوى ملك مجازى كنند
هامش
( 1 ) . م : بخلق ؛ ن ، س : بر خلق .
( 2 ) . ل : على خلق اللّه بجاى مىآورد اما طاقت .
( 3 ) . ل : چنانچه سرور
( 4 ) . ل ، ج : صل . و س : صلوات را ندارد .
( 5 ) . ن ، س : بمقتضى .
( 6 ) . ر . ك : فرهنگ مأثورات ، ص 49 .
( 7 ) . س : عليه ديو .
( 8 ) . ر . ك : المعجم الحديث النبوى ، ج 6 ، ص 507 ؛ فرهنگ مأثورات ، ص 85 .
( 9 ) . س : مىكشيد اى عزيز پيوسته .
( 10 ) . س : بقيهء جمله را ندارد .
( 11 ) . ل : در دنباله دارد : گوش به نظم دار .
( 12 ) . م ، ل ، ن ، ج : و صلى اللّه على ( ملا خير خلقه ) محمد و آله ( م ، ج : و سلم ) . و هيچ نسخهاى « و السلام » را ندارد .