رجوع به مسكن مألوف و به موطن اصلى بعد از تطوّرات احوال و تقلّبات امانى و آمال و گرفتار آمدن مجدّد « 1 » به قيد عشق و به خدمت پير ارشاد رسيدن . « 2 »
بده ساقى آن مى كه جان پرورد « 3 » * كه بىمى خيالم زيان آورد « 4 »
به مستى به منزل توان برد بار * ز هستى نبينى به جز كارزار
چو مى در پياله « 5 » به دور اندرم * ز جور « 6 » حريفان به جور اندرم
چو چنگم نوازد « 7 » به چنگ آن صنم * ز تيغش نپيچد سر و گردنم
به قصدم كشيدست تيغ دوسَر * كه مانع ز نورست « 8 » ابر شمع سَر
ندانم چه سازم درين داستان * كزان به نوازم « 9 » كه در ماست آن
همه درد و سوزست و وجدست و حال * نه شرح گذشته نه قيلست و قال « 10 »
چو زان ملك « 11 » تازى بپرداختم * ز حرف مجازى سپر ساختم
به پنهان هواخواه تركان شدم * چو يوسف دگر سوى زندان شدم
320 كه يعنى رسيدم به ارديستان * چو شمشير مصرى سوى سيستان
كه بودم غريب اندر آن لانگه * چو مستى كه باشد ابر خانقه « 12 »
چو آهوى وحشى كه بندش كنند * كه تا بهر كشتن پسندش كنند
ندانسته كانست كان تتار * ز نادان حذر كن حذر زينهار
در آن بند و زندان چو « 13 » شهد شكر « 14 » * همىخوردم از جام خون جگر
نه يارى كه خوانم به دو « 15 » درد دل * نه راهى « 16 » كه پايم برآيد ز گل
در آن نار سوزان جنّتنماى * درآمد به پيشم يكى رهنماى
هامش
( 1 ) . د : مجددا .
( 2 ) . م ، ل ، ج ، س ، ك ، كلا : [ بازگشتن از سفر به مسكن مألوف و بنو عاشق شدن و به خدمت پير ارشاد رسيدن ] ، بقيهء جمله را ندارند .
( 3 ) . ج ، س ، ك : پرورست .
( 4 ) . ج ، س ، ك : آورست .
( 5 ) . اصل : پياله .
( 6 ) . م ، ل ، ج ، س : ز دست .
( 7 ) . ج ، ك : چو چنگ ار نوازد .
( 8 ) . م ، ج ، س : كه مستور نورست .
( 9 ) . ج ، ك : كه به زان نوازم .
( 10 ) . د ، م ، ن ، ج ، س ، ك : نه قال و مقال .
( 11 ) . ج ، ك : مرغ .
( 12 ) . ج ، ك : خانگه ؛ س : خانه نگه .
( 13 ) . س : چه .
( 14 ) . د : شهد و شكر .
( 15 ) . م ، س : برو .
( 16 ) . ج ، س : نه رايى .