ص 278 .
( 213 ) شيخ ظهير الدين عبد الرحمن بن على بزغش ( بزغوش ) شيرازى ، فرزند شيخ نجيب الدين على بزغش بود . شيخ ظهير الدين مانند پدرش به ارشاد طالبان به طريقهء سهرورديه اقدام نموده است . كتاب عوارف المعارف شيخ شهاب الدين سهروردى را به فارسى ترجمه كرد . وى در سال 716 هجرى وفات يافت . براى اطلاع بيشتر ر . ك . نفحات الانس ، ص 5 - 474 .
( 214 ) منطق الطير ، ص 3 - 222 و ص 3 - 232 .
( 215 ) اشاره به داستانى است در مثنوى كلاله خاور ، ( دفتر پنجم ، ص 3 - 292 ) كه چون سلطان محمّد خوارزمشاه كه سنى مذهب بود در فتوحات خود به سبزوار رسيد و قصد قتالى اهالى آن شهر كرد ، سبزواريها امان خواستند ولى سلطان امان را مشروط به اين كرد كه لااقل يك نفر به نام ابو بكر به او معرفى كنند . اهالى پس از جستجوى بسيار تنها يك مسافر غير سبزوارى بيمار را به نام ابو بكر يافتند و با ارائهء او شهر از قتل و غارت مصون ماند .
( 216 ) گلخن : جائى كه خس و خاشاك در آن ريزند ؛ مزبله ( فرهنگ معين )
( 217 ) اشاره به اشتياق حضرت حسين بن على ( ع ) به شهادت و لقاء اللّه در روز دهم محرم سال 61 هجرى قمرى در كربلا مىباشد .
( 218 ) معناى بيت : گرچه ظهور تو براى بركشيدن ما بندگان به عالم بالا و ملكوت است ، ولى ستايش تو در حدّ استعداد و قدرت ما نيست .
( 219 ) فتى ( - جوان ، جوانمرد ) : مأخوذ از حديث : « لا فتى إلّا على ، لا سيف الّا ذو الفقار » .
( 220 ) معنى مصراع دوم : هم مرام و هم عقيدهء ماست زيرا مشمول همان حدّ و تعريفى است كه شامل احوال ما پاكبازان و سراندازان مىشود .
( 221 ) ظاهرا مفهوم مصراع دوم اينست كه جمالى « سى پاره » ( يعنى تمامت ) تحريرات خود را در مقايسه با آيات ذكر حكيم و احاديث نبوى و كلمات اولياء متواضعا تشبيه به « ابجد » ( يعنى مقدمهء علم و عرفان ) مىكند .
( 222 ) مأخذ اين گفتهء شيخ ابى محمّد روزبهان يافته نشد .
( 223 ) بايزيد بسطامى : شهرت طيفور بن عيسى ( ابن آدم ) بن سروشان ، متوفى به سال 261 يا 264 هجرى قمرى ، از مشايخ بزرگ صوفيه و از مشهورترين عرفاى ايران . براى اطلاع بيشتر ر . ك .
تذكرة الاولياء ، باب چهاردهم ، ص 166 - 129 و رياض العارفين ، ص 4 - 33 و جستجو در تصوف ، ص 46 - 35 .
( 224 ) مأخذ اين گفتهء شيخ ابو يزيد بسطامى يافته نشد .
( 225 ) شبلى : شهرت ابو بكر دلف ابن جحدر ( يا جعفر ) ، متوفى به سال 334 هجرى قمرى ، صوفى و عارف مشهور قرن چهارم هجرى قمرى . براى اطلاع بيشتر ر . ك . تذكرة الاولياء ، باب هفتاد و پنجم ، ص 154 - 135 و جستجو در تصوف ، ص 9 - 151 و رياض العارفين ، ص 149 .
( 226 ) مأخذ اين گفتهء شيخ ابو بكر شبلى يافته نشد .
( 227 ) شيخ محيى الدين اعرابى : شيخ محيى الدين بن العربى يا محمّد بن على طائى اشبيلى اندلسى ، كه به « شيخ اكبر » معروف است در سال 560 هجرى متولد شد و به سال 638 در دمشق وفات
مرآت الافراد ( فارسى ) — صفحة 302
مساهمون: پير جمال الدين محمد اردستانى
ص٣٠٢