و فرزند خود مىكند امّا چگونگى واقعه بر نگارنده روشن نشد .
تذكرهنويسان و بيشتر محققان تاريخ وفات او را در سال 879 هجرى دانستهاند ولى رضا قلى خان هدايت نوشته است كه پيرجمالى « در سنهء 879 وفات يافت در كتابى ديدم كه گفتهاند شهيد شده و اللّه اعلم بالصواب . » « 6 » آقاى محمد حسين ركنزادهء آدميت « 7 » سال وفات پيرجمالى را 879 هجرى قمرى و محل وفات وى را در بيت المقدس آورده است . به هر حال سال 879 را براى وفات يا شهادت پيرجمالى بايد با ترديد پذيرفت زيرا حسن روملو در احسن التواريخ « 8 » ، سال فوت پيرجمالالدين محمد ارجستانى را در ماه رجب سال 886 ثبت نموده است .
آرامگاه پيرجمالى در كنار قبر مرادش پير مرتضى على در محلهء فهرهء اردستان مجاور مسجد سفيد سردشت واقع است .
3 ) مقام عرفانى و تأثير پيرجمالى و سلسلهاى كه بدان تعلق داشت .
صوفى شوريدهحال ، پيرجمالى يكى از بزرگترين عارفان قرن نهم هجرى است كه مورد احترام سلاطين و امراى روزگار خود بوده است . وى نام خود را به يكى از طريقههاى درويشان ، يعنى طريقهء پيرجماليه ، داده و زين العابدين شيروانى در بستان السياحة « 1 » سلسلهء كامل مشايخ او را چنين ذكر مىكند :
« پيرجمالالدين صوفى اردستانى و او از پيرمرتضى اردستانى و او از پير امام الدين نائينى و او از شيخ علاء الدولهء زوارئى و او از شيخ زين الدين نائينى و او از شيخ امام الدين پدر خود [ و او از ] شيخ عبد السلام كاموسى و او از مريدان شيخ عبد السلام بابا عارف مقارى و شيخ محمد اصفهانى ، و شيخ عبد السلام استماع نموده از شيخ فخر الدين عراقى و [ او ] از بهاء الدين زكرياى ملتانى و او از شيخ شهاب الدين سهروردى . »
معصوم على شاه شيرازى ( نايب الصدر ) در طرائق الحقائق « 2 » سلسله مشايخ پيرجمالى را بدين گونه ذكر كرده است :
« وى مريد پيرمرتضى على اردستانى است و او مريد شيخ محمد زوارهاى بوده و او مريد خواجه عز الدين حسين الكاموسى و او مريد والد خود خواجه صائن الدين اصفهانى و او مريد والد خود خواجه زين الدين عبد السلام و او مريد خواجه امام الدين محمّد بوده و وى مريد شيخ نجيب الدين على بزغش شيرازى و وى مريد شيخ شهاب الدين سهروردى و وى مريد عم خود شيخ ابو النجيب عبد القاهر سهروردى و وى مريد شيخ احمد غزالى و وى به جانب معروف . . . » [ كرخى مىرسد . ] سلسلهء معروفيه را ام السلاسل گويند بهطورىكه اكثر مشايخ از متقدمين و متأخرين در ذكر
هامش
( 6 ) اصول الفصول . خطى ، شمارهء 2103 .
( 7 ) سخنسرايان فارس ، ج 4 ، ص 142 .
( 8 ) احسن التواريخ ، ص 603 .
( 1 ) گلشن چهاردهم ، ص 348 .
( 2 ) ج 2 ، ص 356 .