و ذاكره كه روزنامهء اوقات را مشحون به حفظ صحف صور و حقايق متفرّقه و معانى متكثّره گردانيده بود ، مستغرق ختم قرآن جمعى كمالى گشت « 1 » .
توبه داد آن چشم شاهد باز و آن شاهد مرا * زانكه من وقتى حديث پارسايى كردمى « 2 »
* *
و اللّه أعلم أنّي لست أذكره * و كيف أذكره من « 3 » لست أنساه
و حسّ كه رود ادراكش هر دم بر قانونى ديگر بودى و بسيط ذوقش در واديى ديگر سرودى ، كنون همهء مدارك را بر ساز لطائف محبوب راست كرده در چنگ نوازش او به سر مىكند « 4 » .
وقتى دل شيدايى رفتى « 5 » به گلستانها * بىخويشتنش كردى بوى گل و ريحانها [ 468 ب ]
گه نعره زدى بلبل گه جامه دريدى گل * با ياد تو افتادم وز ياد برفت آنها
بصر كه مسرج « 6 » ادراكش سطوح اجرام كثيفه و اضواء صقيله بودى ، كنون به غير لطائف جمال محبوب و دقايق « 7 » كمال او در نظر همّتش نمىآيد « 8 » .
يشاهد منّي حسنها كلّ ذرّة * بها كلّ طرف جال في كلّ طرفة « 9 »
* *
به هرچه مىنگرم صورت تو مىبينم * درين ميان همه در چشم من تو مىآيى
و سمع كه دايما مترصّد اخبار و اسمار بىحاصل و متنصّت احوال و اطوار لا طائل بودى ، كنون به غير از حكايت معشوق « 10 » گوش نمىكند و جز ملامت عشق نمىشنود « 11 » .
اگر با من سخن گويى « 12 » ز شادى * چو مرزنگوش گردم سربهسر گوش « 13 »
* *
هامش
( 1 ) .FوJ: + بيت
( 2 ) .F: + بيت ؛G: + شعر
( 3 ) .F: إذ
( 4 ) .F , GوJ: + بيت
( 5 ) .B: مىرفت
( 6 ) .B , C , DوE: مسرح ؛I: مطرح
( 7 ) .J: رقايق
( 8 ) .F: + بيت ؛GوJ: + شعر
( 9 ) .FوJ: + بيت ؛G: + فرد
( 10 ) .I: معشوقى
( 11 ) .FوJ: + بيت
( 12 ) .D: گويد
( 13 ) .F: + بيت ؛GوJ: + شعر