رو خانه را ويرانه كن پس خويش را بيگانه كن
( مولوى ) 129
رو در پى باده باش و ساقى امروز
( خيام ) 168
روز صيد آن سوار ازين نخجير
( اوحدى مراغهاى ) 27
روز وصلم قرار ديدن نيست
( سعدى ) 63
روزى كه جمال آن صنم ديده شود
( مولوى ) 134 ، 194
روشن بود آن را كه هدايت باشد
253
روى خود بيند در اشكم ، زان نشيند بر دو چشم
120
روى صحرا چو همه پرتو خورشيد گرفت
( فخر الدين عراقى : لمعات ) 205
رهبرى جو كه درين باديه هر جاى رهيست
( سلمان ساوجى ) 162
رهروان را شب تاريك دليلى بايد
( همام تبريزى - با تغيير ) 125
ز آب و گل زادهاى از آنى گم
231
ز آمد شد بيهوده قدم رنجه مكن
( فخر الدين عراقى ) 149
زاب بىرنگ شد عنب موجود
( اوحدى مراغهاى ) 119
ز التفات تو با من توان مشاهده كردن
( سلمان ساوجى ) 101
زان باده كه هرگز نچشيدم مستم
120
زان چمنى كه بلبلش روح قدس نمىسزد
( امير خسرو دهلوى ) 72
زانگه كه ز هر دو كون آثار نبود
( فخر الدين عراقى :
لمعات ) 153
ز بادى كو كلاه از سر كند دور
( نظامى : خسرو و شيرين ) 131
زبان خسرو و شكر غمت گر بشنوى ورنه
70
ز بهر غير بود غيرت و چو غير نبود
( مولوى ) 31
ز پنهانى هويدا در هويداست
( عطار ) 155
ز جان بازيابى نفس بر نفس
( سعدى : بوستان - با تغيير ) 145
ز دست او قدح ز هر ناب مىبايد
( اوحدى مراغهاى ) 108
ز راه كوى خرابات برنتابى روى
( حافظ - با تغيير ) 164
ز رشك تا نشناسد كسى تو را هر دم
( فخر الدين عراقى : لمعات ) 279
زلف آشفتهء او موجب جمعيت ماست
( كمال خجندى ) 15
زلف او مجمع پريشانيست
( شاه نعمت الله ولى - با تغيير ) 205
زمانه افسر رندى نداد جز به كسى
( حافظ ) 43
ز من ضايع شد اندر كوى جانان
236
زنجير بر دستم نهد چون دست در كارى كنم
( مولوى ) 252
زنده كدامست برِ هوشيار
( سعدى ) 99
ز نقشبند خيالم خوش آيد اين معنى
22
ز هستى ، نورِ او بود اوّلين چيز
55
زهى خمخانه و ساقى زهى مى
( مولوى ) 175
زين پس نكنم شكايتى از دل ريش
( كمال الدين اسماعيل ) 37
زين گرمروى سوختهاى ساختهاى
( بابا افضل كاشانى - با تغيير ) 140
زين مراتب نكرده آب گذر
( اوحدى مراغهاى ) 119
ساقى و حريف و مى و خمخانه يكيست
39
سالها در بلاش مىسوزم
( اوحدى مراغهاى ) 205
سالها در كمين نشستم تا
( اوحدى مراغهاى ) 147
سالها دل طلب جام جم از ما مىكرد
( حافظ ) 120
سالها سجدهء صاحبنظران خواهد بود
( همام تبريزى ) 32 ، 188
سايهء طوبى و دلجويى حور و لب حوض
( حافظ )