باب الرابع و الثلاثون - سى و چهارم فى التصوف و الاسترسال « 1 »
قال الجنيد رحمة اللّه عليه : التصوف حفظ الاوقات . و هو ان لا يطالع العبد غير حده و لا يواقف « 2 » غير ربه و لا يقارن غير وقته . گفت تصوف محافظت اوقات است : آن كه بنده جز به حد خويش ننگرد و جز با خداوند خويش نايستد و جز با وقت خويش قرين نباشد . يعنى حد ، شرط عبوديت است كه بندگى را حد است . اول ترك اختيار است و از اختيار خداوند قدم بيرون
هامش
( 1 ) - در اصل نسخهء خلاصه در اينجا شماره و عنوان باب وجود ندارد و باب سى و چهارم تقريبا يك صفحه بعد از سخن ابن عطا آغاز مىشود : « ابن عطا گفت رحمة اللّه عليه تصوف آن است كه با حق تعالى مسترسل باشد . . . . » ولى چون از اينجا موضوع بحث عوض مىشود و سخن از تعريف تصوف به ميان مىآيد و از طرفى در متن عربى التعرف ص 91 نيز باب جديد از همين جا با سخن جنيد نه ابن عطا آغاز شده است عنوان باب در جاى خود قرار داده شد . در شرح تعرف مبحث تصوف بىذكر باب و شمارهء آن در ص 100 جلد سوم آمده است . عدد باب نيز به عربى بر خلاف رسم معهود صاحب خلاصه به جاى ثلاثين صحيحا ثلاثون ذكر شده است .
( 2 ) - در التعرف ص 91 و شرح تعرف ج 3 ص 100 هر دو جا يوافق آمده است ولى با توجه به ترجمه كه در متن خلاصه و هم در شرح تعرف مىگويد : جز با خداوند خويش نايستد كلمهء : يواقف ظاهرا سازگارتر است .