باب الخامس عشر - پانزدهم قولهم فى الوعيد « 1 »
اجماع است كه وعيد مطلق ، كافران را است و وعد مطلق ، نيكوكاران را است و در اين هر دو اتفاق است ، در هر دو معنى آيات بسيار است و اخبار نيز بسيار است و در هر دو اجماع است اهل ملت را . باز مؤمنى كه او عاصى باشد كافر نباشد تا وعيد مطلق او را دريابد و محسن نباشد تا وعد مطلق مر او را دريابد در او اختلاف است .
قول معتزله آن است كه او از اهل وعيد مطلق است و اگر با گناهى از اين جهان بيرون رود جاودانه در دوزخ بماند . و باز مذهب اهل سنت و جماعت آن است كه او را موقوف دارند ، نه وعد مطلق دهند و
هامش
( 1 ) - نيمى از آغاز باب پانزدهم به عنوان : قولهم فى الوعيد از خلاصه ساقط است كه با توجه به مطالب التعرف و روش خلاصهكنندهء متن از شرح تعرف انتخاب و افزوده شد . اين مطلب در باب هفدهم متن عربى التعرف ص 52 تحت عنوان :
قولهم فى الوعد و الوعيد آمده ولى در شرح تعرف آغاز كتاب دوم است ص 2 ج 2 بدون ذكر نام و شمارهء باب از : قولهم فى الوعيد سخن آغاز كرده است . انتخاب عنوان براى اين باب در متن خلاصهء الحاقى با توجه به فهرست ابواب است كه در آغاز متن خلاصه ذكر شده است .