مىخواست كه از براى غريبان و مسافران جايى باشد كه ايشان به اوراد و اذكار مشغول توانند بود . و آن موضع خرابهها بود . شيخ آن را بخريد و قلع كرد . و بنياد آن عمارت كرد در سنهء اثنين و ثلاثين و سبعمائه .
و آخر عمارتى كه شيخ الاسلام ، قدّس اللّه روحه ، در بقعهء شريفهء شيخ مرشد ، عمّت بركاتها ، كرد دار العابدين بود . و چون مىخواست كه سيّدى ، محبّ الدين ، دامت بركاته « 1 » ، از فايدهء اين عمارت بانصيب باشد و برود و در آن عمارت خدمتى كند ، اين نامه نبشت و به وى فرستاد به اين عبارت كه ياد كرده مىشود :
« فرزند ، عطاء اللّه ، أعطاه اللّه تعالى خير الدّارين ، معلوم كند اين كمينه و جماعت ياران قديم ، پيش از اين ، در عمارت مرشديه خدمتكارها كردهاند ، و شرح آن در تقرير و بيان نمىآيد كه چه مخلصانه و صادقانه بندگى آن آستانهء رفيعه كردهاند .
اكنون ، آن فرزند مىبايد كه موافقتى در اين معنى بكند ؛ و از سر صدق و اخلاص ، خاطر به اين خدمتكارى حضرت شريفهء منوّرهء مرشديه دهد . و يقين داند كه خانقاه پاى كوه و خانقاه قديم هر دو به واسطهء اين معمور است كه در خدمتكارى حضرت شريفهء مرشديه تقصيرى از اين كمينه و ياران اين كمينه و فرزندان و برادران اين كمينه قطعا صادر نمىشود ؛ و پيوسته عمارت مرشديه بر عمارات خانهء خود و خانقاه خود مقدّم داشتهايم . و آن فرزند مىبايد كه همچنين باشد ، تا برخوردارى بيابد ، إن شاء اللّه . بايد كه خود برود و مخلصانه ايستادگى نمايد . ياران كه مبتدياناند با خود ببرد كه ايشان از اين سعادت تا غايت نصيبى تمام نيافتهاند ، كه ياران قديم چه كارها در آن آستانهء رفيعه كردهاند . و اگر ياران قديم نيز موافقت آن فرزند بكنند و آن مقدار كه توانند معاونتى كنند ، دور از كار نباشد ؛ كه چنين منقول است كه مريدان شيخ جنيد ، رحمة اللّه عليه ، بعضى گفته بودند كه سالك منتهى محتاج آن نيست كه خدمتكارى كند ، و بعضى گفتند كه محتاج است . و اين ماجرا به بندگى شيخ جنيد بردند . شيخ ، رحمة اللّه عليه ، فرمود كه شرائط اين راه چنين نهادهاند كه هر سالك كه به نهايت اين طريق رسيد بايد كه خود را باز مقام بدايت آورد ؛ همچنانكه روز اوّل
هامش
( 1 ) . در متن : بركة .