سَديد : محكم و استوار - راست ، درست .
سرانداز : سرمست .
سر زلف چو شَست : خم زلف و حلقهء كمند زلف .
سَقَر : دوزخ / نام كوهى در مكّه .
سَقيم : هر چيز ناقص - بيمار - نادرست - عليل .
سَكران : مستى ، مست شدن .
سَورَت : شدّت - تندى - تيزى .
سُورة : هريك از فصول يكصد و چهاردهگانهء قرآن / نشان - شرف ، منزلت .
سُوقى [ منسوب به سوق ] : بازارى .
سَيّاف : شمشيرزن / جلّاد .
شادخوار : آنكه شراب خورَد بىترس و بدون اغيار / فرحناك - نيكبخت / دختر مطرب - رقّاص - / روسپى .
شَبَه : دانههاى آبگينه - نام سنگى است سياه و برّاق [ كنايه از خال است ] .
شِراع : خيمه - بادبان - سايبان - گردن شتُر .
شُرطِه : مطبوع - موافق - پسنديده .
شُرُوح : [ شرح ] شرحها .
شُقّه : جامهء پيش شكافته - پاره و قطعهاى از پارچه و كاغذ و جز آن - فرمان پادشاهى .
شِگَرف : زيبا - رعنا - نيكو - لطيف - محتشم - بزرگوار - كريم - قوى - تنومند .
شِلتاق ( تر ) : غوغا - تجاوز از حق خود نمودن - منازعه با كسى در باب دلايل دروغ - تهمت ، همهمه - اجحاف .
شَمامِه : بوى خوش ، بسيار بويا ، گلولهاى به شكل گوى ، مركب از خوشبوها ، كه در دست گرفته ، مىبويند .
شَمّامه : دستنبوى .
شَمَن : بتپرست - بُت .
شَنعَت : زشتى ، بدى - طعنه ، حقارت ، كراهت ، رسوايى ، درشتى .
شوق كازرون : اشاره به اشتياق رسيدنِ به كازرون و ديدار مرشد و مراد خود كه از آنجا برخاسته .
صاحى [ اسم فاعل از « صحر » ] : هشيار .
صُداع : دردسر - سردرد .
صَلُوح : صلاح - نيكى - ضد فساد .
غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — صفحة 441
مساهمون: محمود بن على خواجوى كرمانى
ص٤٤١