[ سنّ الذّبول ] : سنّ پيرى .
ذميم : نكوهيده .
ذُنوب : گناهان .
راح مُرَوّح : باده خوشبوى و نشاطآور .
راوُق [ مأخوذ از پارسى ] : پالونه ، كاسهاى كه بدان شراب را صاف كنند ، كاسهء شرابخوارى .
رَباحى : نوعى كافور است .
رَشاد : به راه راست رفتن ، هدايت ، پيروزى .
[ گياه ] : ترتيزك .
رَصاص : ارزيز [ سياه - سرب / سفيد - قلع ] .
رِضاع : شير خوردن كودك ، بچّهء شيرخوار را به دايه دادن .
رَقاع [ رقعه ] : يكى از شش خطّ اختراعىِ « ابن مقله » .
رَماد : خاكستر .
رميم : استخوان پوسيده .
رواق : پيشگاه خانه - سايبان - ايوانى كه در مرتبهء دوّم ساخته باشند .
[ رواق بىستون ] : كنايه از آسمان .
زِرِهسُم : هرآنچه « زره » را سوراخ كند .
زَنْدخوانان : كنايه از مرغان خوشآواز .
زيان [ + ى ] : زندهدارنده - [ زنده بدارى ] .
سايِل [ از ريشهء « سِيل » - سَيَلان ] : روان - جارى .
سائلان : گدايان - مفلسان - سؤالكنندگان .
سِباحت : شناورى .
سِباع [ سَبُع ] : حيوانهاى وحشى و درنده .
سُبحَه : مهرههاى تسبيح - تسبيح / دُعا - ذكر - نماز نافله .
سَبَق : درس و مقدارى از كتاب كه به شاگرد بياموزند .
سَبَق خواندن : درس خواندن .
سَحبان بنِ وائِلى : خطيب مشهور عرب ( قوت : سال 54 ه . ق ) وى مَثَل فصاحت بود .
سَداد : درستى و راستى در گفتار و كردار - صواب .
سِدرَه : [ واحدِ سدر : يك درخت كُنار ] .
سِدرَةُ المُنتَهى : درختى در آسمان هشتم - يا هفتم كه در سورهء « النجم » ياد شده .
غزليات خواجوى كرمانى ( فارسى ) — صفحة 440
مساهمون: محمود بن على خواجوى كرمانى
ص٤٤٠