و جميع مشايخ برآنند كه خالق افعال بندگان خداست ، چنان كه خالق اعيان ايشان است
« وَ اللَّهُ خَلَقَكُمْ وَ ما تَعْمَلُونَ »
و جميع خلق به آجال خود مىميرند و شرك و معاصى همه به قضا و قدر است بىآنكه كسى را اين بر خداى حجّت گردد ، بل « للّه الحجة البالغة » . ارادت غير رضاست و خداى تعالى به كفر و معاصى بندگان رضا ندارد .
و مشايخ در عقب هر نيك مرد و بد مرد نماز به جماعت روا داشتهاند كه بگزارى و از اهل قبله هر كه به بهشت و دوزخ مىرود نه به عمل صالح و نه به گناه كبيره مىرود . بلكه مرد را به بهشت ، فضل و رحمت خداى مىبرد و به دوزخ ، قهر و غضب او .
خلافت مر قريشى را ثابت است و امامت او را روا باشد و بس . روا نباشد كه با حاكمان عهد خروج كنى اگر چه ظالم باشند .
و ايمان بايد داشت به جميع كتابها كه فروآمده است ، اگر تو دانى يا نه ، و به انبيا و رسل عليهم السلام و هر چه ايشان گفتهاند . و رسل از ملايكه افضلاند و در تفضيل ملايكه بر مؤمنان خلاف است و ملايكه بعضى از بعضى افضلاند . و ايماندار كه انبيا افضل بشرند و افضل و خاتم انبيا محمّد است ، صلى اللّه عليه و سلّم .
و جملهء صحابهء رسول اللّه را دوست دار و عدل دان ، و در ميان صحابه فاضلتر كسى باشد كه رسول اللّه بر فضل او گواهى دهد ، و البته هيچ صحابى را طعن و جرح نشايد كردن ، و يكى را بر ديگرى تفضيل نشايد نهادن مگر فضيلتى كه خداى تعالى در قرآن او را گفته باشد يا در حديث آمده باشد ، و عشرهء مبشّره افضلاند .
و بدان اى اخى كه بر تو واجب است كه آن كس را كه خداى و رسول تعظيم كرده است تو نيز تعظيم كنى ، و هر چيز كه از مشايخ طريقت حكايت كنند يا در كلام ايشان باشد يا از ايشان بينى و در فهم و عقل تو نگنجد آن جمله را تسليم آئى و از قصور دانش خود در نكنى .
و بايد كه با جميع خلايق سينه را پاك و سالم دارى و به جملهء خلق گمان نيكو برى و جميع مسلمانان را در غيبت دعا كنى .
و مريد را هيچ چاره نيست از آنكه خدمت درويشان بر خود واجب دارد و داند و در آن