درين خدمت ، و سقّاخانه را پاك و خوشبوى دارد .
و آب را بر پاى ايستاده شايد خوردن كه در مصابيح آورده است كه امير المؤمنين على رضى اللّه عنه پاى ايستاده آب خورد و گفت كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم را ديدم پاى استاده آب خورد .
و عبد اللّه عمر مىگويد : « كنّا نأكل على عهد رسول اللّه صلّى اللّه عليه و نحن نمشى ، و نشرب و نحن قيام . »
و راوى ديگر مىگويد كه : رأيت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم يشرب قائما و قاعدا .
و آب را به سه نفس زدن خورد : اوّل بخورد و كوزه از دهان برگيرد و بر سر كوزه دم نزند ، دهان را از سر كوزه زيرتر دارد ، و آنگاه دم زند تا دم او در كوزه نرود كه عبد اللّه عبّاس روايت مىكند كه نهى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم : « ان يتنفّس فى الاناء او ينفخ فيه » ، و چون بخورد بگويد : « الحمد للّه » ، و بار دوم بگويد : « الحمد لله رب العالمين » ، و بار سيم بگويد :
« الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ، الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ . »
و ادب فرّاش آن است كه در وقت روفتن گرد نكند و اگر لا بدّ شود آهستهتر باشد تا از غبار درويشى ديگر را زحمت نرسد . و در وقت فرّاشى ميان را در بندد و آستين برزند .
و شرط متوضّا آن است كه آن را پاك دارند و كلوخهاى پاكيزه بنهد و بوى خوش بسوزد و در وقت روفتن موضع نجس را جاروب به دست چپ گيرد تا اگر نانريزهاى و طعام افتاده باشد به دست راست گيرد ، و در رفتن زمين مطلق دست راست را برهنه بايد داشتن تا اگر طعام آلوده افتاده باشد بردارد .
و بعضى گفتهاند در جميع مواضع از روى بساط و زمين مطلق جاروب از دست بنهد و چيزى كه افتاده باشد بردارد و اگر چيزى آلوده باشد به دست چپ بردارد .
و بساط خانقاه را هر چند روزى كه مصلحت بيند بردارد و بيفشاند و در غبار و خاك نگذارد .