دستها بشويد و آب در دهان گيرد و بشويد و آب را از دها [ ن ] باز چنان در طشت ريزد كه چشم كسى بر آن نيفتد .
و چون از دست شستن فارغ گردد هر دو دست را همچنان تر به آستين در كشد ، و پيش از طعام كه دست شويد نيز همچنين كند ، و به مئزر دست را خشك نكند كه خلاف سنّت است .
و چون دست در آستين كشيد باز به جاى خود نشيند و خادم را دعا كند و گويد :
« طهّرك اللّه من الذنوب و برّأك من العيوب . »
و صابون شسته به دست گيرد و اگر ناشسته باشد يعنى كسى ديگر استعمال كرده باشد و ناشسته نهاده آن صابون را به دست چپ گيرد .
و اگر آبريزنده نبود خود به دست راست آب برو ريزد تا پاكيزه شود ، آنگاه به آن صابون دست بشويد .
ادب السقّا و الفرّاش
شرط سقّا آن است كه كوزه را به دست راست گيرد و چنان گيرد كه دستهء كوزه سوى دست راست گيرنده باشد ، و دست چپ را در زير كوزه دارد ، و از دست راست گرداند كه رسول اللّه صلّى اللّه عليه و سلّم چنين فرمود : « الايمن فالايمن » ، و شربت را نيز چنين كند .
و اگر طاس بزرگ يخاب باشد يا كوزهء بزرگ به ضرورت به دو دست گيرد شايد .
و انگشت پاى راست بر پاى چپ نهد تا صورت مشابهت ركوع به تمام باقى نماند .
و ساقى بايد كه همه را آب دهد ، آنگاه خود خورد كه رسول اللّه عليه السّلم فرمود كه :
« ساقى القوم آخرهم » ، يعنى : شربا .
و سقايه را از آب آسوده مملوّ دارد و در تابستان آب را سرد گرداند و اگر تواند به يخ سرد كند يا به محافظت شب و روز .
و دست چرب بر كوزه و سبوى ننهد و آستين خود را بر زده و ميان را بسته دارد