رحمن است و سخط شيطان است و قمع نفس و باز گردانيدن اوست درين كه نصرتش نكردى ، و در دل آن كس كه خشم ازو فروخوردى شيرينى در آوردى و او را به فعل او مجازات نكردى و اين معنى بر نفس بهغايت دشوار است و سبب رجوع اوست به حقّ و شايد كه اين فعل تو در محلّ قبول افتد . و به اين خلق متخلّق شو تا در ميزان اعمال خود اين را بيابى و فايده گيرى و مسرّت عظمى درين خلق آن است كه چون خشم را فروخورى شايد نيز كه خداى تعالى ترا به آن افعال كه مؤدّيه است به غضب اللّه تعالى نگيرد و به مثل فعل تو كه با خلق او كردى ترا مجازات كند و غضب خود بر تو نراند ، و عفو او ترا بهر آن عفو تو مر ديگرى را .
پس جهد كن تا به اين صفت متّصف شوى تا مودّت تو در قلوب عباد اللّه پديد آيد ، فانّ النّبىّ ، صلّى اللّه عليه و سلّم ، قد امرنا بالتودّد و التحابب ، و اين معنى اعلاترين اسبابى است كه مؤدّى گردد به محبّت . و بر تو بادا كه احسان را بجاى آرى و صحبت با غربا به بشاشت و تازهروئى و خوشسخنى و حسن ادب ، و آنك فضيلت ايشان را بينى . و گر همه ازين جهت باشد كه تو را اكرام كردند و از اقران مخصوص كردند و پيش تو فروآمدند و نزول آنجا كردند . پس بايد كه در خدمت و اكرام ايشان جهد خود را مبذول دارى و آنچ مراد ايشان باشد آن را پديد آرى و هر حكم كه بر تو رانند بر آن صبر كنى كه خداى تعالى مدح مىفرمايد كسانى را كه غربا به نزد ايشان فرود آيند ، قال اللّه تعالى :
« وَ الَّذِينَ آوَوْا وَ نَصَرُوا »
، و قال :
« فَأُولئِكَ مِنْكُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى بِبَعْضٍ فِي كِتابِ اللَّهِ »
.
و صحبت با جهّال به صبر جميل و خلق حسن و مدارا و تحمّل و به چشم رحمت به ايشان نظر كردن و نعمت خداى را بر خود ديدن كه ترا قايممقام ايشان نكرد و اگر از ايشان چيزى صادر شود كه مكروه طبع تو آيد از ايشان تحمّل كنى و جواب نگوى الّا به سخنى كه انبيا در جواب قوم خود گفتهاند كه انبيا را عليهم السّلم به ضلالت و سفاهت و جهالت نسبت كردند و انبيا اين مقدار جواب زيادت نگفتند : « يا قوم ليس بى ضلالة [ و ] ليس بى سفاهة و لكنى رسول من رب العالمين » ، « و اذا خاطبهم الجاهلون قالوا سلاما » ، « سلام عليكم لا نبتغى الجاهلين » ، هر ك را بينى كه جهل او قوىتر است احتمال ازو اولىتر باشد ، قال اللّه تعالى :