ايضا له 1 - 5 - 15 - 16
طرب ، اى دل ، كه نوبهار آمد * از صبا بوى زلف يار آمد
هان نظاره كه گل جمال نمود * هين تماشا كه نوبهار آمد
در رخ او جمال يار ببين * كه گل از يار يادگار آمد
145
به تماشاى باغ و بستان شو * كه چمن خلد آشكار آمد
از صبا حال كوى يار بپرس * كه سحرگاه از آن ديار آمد
بر در ديار ما گذشت نسيم * زان گلافشان و مشكبار آمد
تا صبا زان چمن گلافشان شد * چون من از ضعف بىقرار آمد
ديد چون عندليب ضعف نسيم * به عيادت به مرغزار آمد
150
گل سوى فاخته اشارت كرد : * هين نوايى كه وقت كار آمد
بلبل از شوق گل چنان ناليد * كه گل از وجد جانسپار آمد
هاىوهويى فتاد در گلزار * نالهء عاشقان زار آمد
گل مگر جلوه مىكند در باغ ؟ * كز چمن نالهء هزار آمد
زر فشان مىكند گل صد برگ * كش صبا دوش در كنار آمد
155
گل زرافشان اگر كند چه عجب ؟ * كز شمالش بسى يسار آمد
گل زر افشاند وز ابر بر سر او * صد هزاران گهر نثار آمد
غنچه از بند او نشد آزاد * زان گرفتار زخم خار آمد
خار كز غنچه كيسهاى بردوخت * مىزنندش كه مايهدار آمد
نيست آزادهاى مگر سوسن * كه نه دربند كار و بار آمد
160
لاله را دل بسوخت بر نرگس * كه نصيبش ز مى خمار آمد
ابر بگريست بر گل ، از پى آنك * زين جهان بر دلش غبار آمد
شد ز يارى جدا بنفشه مگر * كه چنين وقت سوكوار آمد
جامهء سوك بر بنفشه بريد * زان مگر لاله دلفگار آمد