بسم اللّه الرّحمن الرّحيم آن تاجبخش اقليم تصوف ، و تختنشين عالم تعفف ، سردار سراندازان طريقت ، سردار سرافرازان حقيقت ، امير احرار فتوت ، مشير اسرار نبوت ، ملك اهل طاعت ، سلطان كشور قناعت ، يوسف خلوت سراى اعزاز ، يعقوب بيت الاحزان شيراز ، طبيب شيفتگان سجود ، حبيب حضرت واجب الوجود ، خليفهء حق در زمين ، سيد اقطاب على اليقين ، صدر دين و دولت ، كمال ملت احمد ، در عدت پادشاهى ، و مدت نامتناهى ، و تواتر لطف الهى ، ساليان مديد باد .
داعى مخلص و چاكر متخصص ، به غايتى [ تشنهء ] نوشداروى آن لهجت لطيف ، و نيازمند نعمت آن محاضرت شريف است ، كه مسرعان اوهام به كنه آن نرسند ، و منهيان اقلام از شرح آن عاجز آيند . و از پادشاه لم يزل تأخير براى اكتحال بدان غرهء ميمون و طلعت همايون مىخواهد . و سائل اللّه لا يخيب . پوشيده نماند كه شب يكشنبه سابع ذى الحجة سنة ثلاث و ثمانين و خمسمائة بعد از چهل و سه سال كه در پاى غى و ضلالت دست به دست مىگردد و در بستر جهالت پهلو به پهلو مىغلطد ، دعا گوى را از مكمن غيب و مهب انس نداى :
أَ فَلا يَتُوبُونَ إِلَى اللَّهِ
( 5 / 74 ) در دادند . و چون صداى
وَ يَسْتَغْفِرُونَهُ
( 5 / 74 ) از دروازهء گوش به دريچهء صماخ در حجرهء دماغ آمد ،
وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ
( 5 / 74 ) عنان كامكارى و زمام بردبارى از دست دل در ربود ، و روى به خلوتخانهء
وَ مَنْ يَتَّقِ اللَّهَ
( 65 / 2 ) آورد و از تنگناى
يَجْعَلْ لَهُ مَخْرَجاً
( 965 / 2 ) در مطبخ
وَ يَرْزُقْهُ مِنْ حَيْثُ لا يَحْتَسِبُ
( 65 / 3 ) خزيد ، و مشرف
وَ مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ
( 4 / 110 ) خوانچهء
ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُوراً رَحِيماً
( 4 / 110 ) در پيش نهاد .
چون معدهء ندامت انباشته شد ، علم امانت افراشته گشت ، شراب سالار و انيبوا الى اللّه ساغرى از مروق توبت در داد . و به سماع يحب التوابين در كشيد . اكنون در چمن
لا تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللَّهِ
( 39 / 53 ) سرمست منتظر
إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً
( 39 / 53 ) افتاده و دست در عروهء عنايت و همت مبارك سلطان العارفين مىزنم ، تا در بارگاه
إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ