وصالى بود و خطابى و انسى و شوقى و عشقى . پس هرگاه كه فيض فضلى از عالم مشاهده و انوار لقا دريافتى ، سرّ مباركش در هيجان آمدى ، به انس در عالم قدس طلب مزيد كردى . چون مرادش در عالم صحو منكشف گشتى ، سكر روحش پيدا گشتى ، به اسرار احديت عقل گريان شدى ، به وحدانيت روحش خندان شدى و از فرح مشاهده آن بر صدور و تواجد قلب و بكاء عين و تواجد سر از نيران كبريا پيدا گشتى . از عظمت به رجاء مشاهد وجودش لرزان گشتى . و از حلاوت مشاهده گوييا از وجود غايب بودى . اثر اين معنى بر خلق و خلق مباركش ظاهر گشتى ، از بكاء و وجد و سكر . سبحان اللّه الذى فتح لسيد المرسلين و قدوة المقربين و اسوة العارفين ابواب خزاين جبروته و ملكه على املاك ملكوته ، صلوات اللّه و سلامه عليه ، دهرا بعد دهر و ابدا بعد ابد بعدد ما مضى من الزمان و عدد ذرات الاكوان .
الحديث التاسع
قال النبى ، صلى اللّه عليه و سلم : لو وزن خوف المؤمن و رجاؤه لاعتدلا . صدق رسول اللّه .
شيخ - نور اللّه ضريحه - در بيان اين حديث چنين مىفرمايد كه : طيران مؤمن به حضرت عزت به بالوپر خوف و رجا است . و اگر يكى بر يكى زيادت گردد ، برو گران آيد كه طيران كند در مقامات ايمان خوف او از آتش حق است ، منع مىكند او را از عصيان حق . و رجاء مؤمن به بهشت حق او را بر طاعت حق مىدارد . و اين هر دو معنى امتناع از معصيت و شروع در طاعت ، از كفههاى عبوديت است و نسزد كه يكى بر يكى غالب آيد . از براى آنكه اگر خوف بر رجا غالب آيد ، او را در نااميدى اندازد ، و از مشقت در رياضت و عبادت وجود او بازماند . و اگر رجاء بر خوف غالب آيد ، در امن افتد ، و دلير گردد و طاعت نكند ، و به واسطهء آن هلاك گردد . پس از حكمت ربانى است و تدبير او كه خوف و رجاء او متساوى و معتدل بود - شفقة و رحمة عليه و اين وصف اهل ايمان است .