هريك « 1 » در مشكات « 2 » هريك « 3 » منتشر مىشود و « 4 » مجتمع مىگردند « 5 » . پس در عالم اگر « 6 » ده دانا باشند « 7 » هريك كه « 8 » بميرند « 9 » ، علم « 10 » او « 11 » به آن باقى « 12 » بازگردد « 13 » . و اگر « 14 » همه برابر باشند و اگر يكى داناتر باشد ، هركدام كه بميرند ، علم او « 15 » به آن داناتر بازگردد تا آنگاه كه از اين « 16 » ، نه « 17 » بميرند . هرآينه علم ، جمله به يكى بازگردد و چون به يكى بازگردد ، هرآينه آن يكى بهغايت دانا « 18 » شود و نبى و ولى نيست الّا انسان دانا . اين است « 19 » معنى نبى و ولى كه « 20 » گفته شد . و چون اين دانا بميرد و « 21 » علم « 22 » او در مشكات او منتشر شود « 23 » ، هريك « 24 » به قدر استعداد خود از علم او نصيب « 25 » يابند . و اينچنين « 26 » كه در علم دانستى ، در جملهء صفات همچنين [ 239 ب ] مىدان . پس شايد كه « 27 » يك « 28 » كس از ده مشكات نصيب گيرد ؛ يعنى يك كس شايد كه « 29 » مظهر يك صفت باشد و شايد كه مظهر ده صفت باشد و شايد كه مظهر جملهء صفات باشد و اين انسان كامل باشد . و تا كسى را « 30 » اين گمان نشود كه مگر علم منتشر مىشود و باز مجتمع مىگردد كه اين گمان « 31 » خطا باشد از جهت آن كه صفت بىموصوف نباشد « 32 » . نور خداى است كه منتشر مىشود و باز مجتمع مىگردد و « 33 » ذات بىصفات و صفات بىذات نباشد .
هامش
( 1 ) . مت : يكى .
( 2 ) . مت : مشكاتى .
( 3 ) . مت ، كد : خود .
( 4 ) . اساس : - منتشر مىشود و .
( 5 ) . كب : - و بعضى گفتهاند كه . . . مجتمع مىگردند .
( 6 ) . مت ، كد ، كب : اگر در عالم
( 7 ) . كد ، كب : باشد .
( 8 ) . مت : - كه .
( 9 ) . مت : نميرند .
( 10 ) . مت ، كب : عالم .
( 11 ) . مت : و ، كد : آن .
( 12 ) . كب : + ماند .
( 13 ) . مت ، كد : - و .
( 14 ) . مت : + در
( 15 ) . كد ، كب : - او .
( 16 ) . مت ، كد ، كب : + از اين .
( 17 ) . كد ، كب : - نه .
( 18 ) . مت : داناتر .
( 19 ) . كد ، كب : - اين است .
( 20 ) . كد ، كب : - كه .
( 21 ) . مت : - و .
( 22 ) . كب : عالم
( 23 ) . مت ، كد ، كب : + و .
( 24 ) . كد ، كب : يكى .
( 25 ) . كد ، كب : نصيبى .
( 26 ) . كد ، كب : همچنين .
( 27 ) . كد : + هر .
( 28 ) . كب : - يك .
( 29 ) . كب : - شايد كه .
( 30 ) . كب : - را .
( 31 ) . مت : گمانى .
( 32 ) . كد : نباشند .
( 33 ) . كب : - و .