نستعليق در سال 1016 در احمدآباد گجرات كتابت شده است . اين نسخه معتبر و صحيح است و گويا با نسخهء اساس از روى يك اصل استنساخ شدهاند . متن اين نسخه نزديك به نسخه اساس است و افتادگى چندانى ندارد .
رسم الخط نسخهء مت :
1 - حرف ربط « كه » وقتى به كلمهاى بچسبد به دو صورت زير نوشته مىشود :
الف - بدانكه ، چنانكه ، آنكه
ب - بدانك ، چنانك ، آنك
2 - حرف « پ » گاهى به صورت « ب » نوشته شده است .
3 - در واژههايى كه به الف ممدوده ختم مىشود گاهى به جاى همزه ، « ه » نوشته شده است . مثال : متشابه الاجزاه ( - متشابه الاجزاء ) ، آباه ( - آباء )
4 - واژه « آينه » همه جا آئينه نوشته شده است .
5 - همزه بعد از الف بيشتر به صورت « ي » نوشته شده است : طايفه ، ملايكه ، طبايع ، شرايع .
6 - واژه « چگونه » گاهى « چگونه » نوشته شده است .
7 - گاهى پيشوند بى به كلمهء بعد از خود چسبيده است . مثل : بىواسطه
8 - واژه « مشكات » و « حيات » به صورت « مشكاة » و « حيوة » نوشته شده است .
9 - عبارت « ما سواى خدا » به صورت « ما سوى خدا » نوشته شده است .
10 - واژه « ترك » گاهى به صورت « تركه » نوشته شده است .
رسم الخط اين نسخه با رسم الخط نسخه اساس در شمارههاى 2 ، 5 ، 6 ، 8 ، 9 ، 10 ، 11 ، 12 ، 13 ، 15 ، 17 ، 18 ، 19 ، 20 و 21 مشابه است .
ج - نسخهء كب :
اين نسخه با شمارهء 35
C
در كتابخانه بادليان نگهدارى مىشود و در محرم سال 1265 با خط نستعليق كتابت شده است . فيلم اين نسخه در كتابخانه مركزى دانشگاه تهران با شماره 1152 موجود است . اين نسخه نسبت به نسخهء « اساس » و « مت » چندان معتبر نيست و علاوه بر غلطهاى زياد در چند جا افتادگى دارد . اين نسخه