( 296 ) ص 85 ، س 15 ، چنانك معتزله گويند : زيرا اشعريان مىگويند كه صفات حق تعالى زائد بر ذات اوست و تعبير مىكنند كه انّه يعلم بعلم و يسمع بسمع و نظائر آن و ازينرو حق را قادر بوسيلهء قدرت و مريد به ارادهء زائد بر ذات مىشمارند و گويند مستند فعل قدرت و اراده است بر خلاف معتزله كه صفات را نفى مىكنند و حق را عالم بذات و قادر بالذات مىدانند و مستند فعل را ذات بارى مىشناسند و مىگويند :
يفعل بذاته .
جع : ملل و نحل شهرستانى ، طبع مصر 1317 هجرى قمرى ، در حاشيهء الفصل فى الملل و الاهواء و النحل ، ص 55 .
( 297 ) - ، س 18 ، اللّه الهام كه : چنين است در اصل و بايد چنين باشد : اللّه الهام داد كه . . .
( 298 ) - ، س 22 ، درواى : ما يحتاج و ضرورى ، ناگزران .
( 299 ) - ، - ، خنكا : خنكى . اسم مصدر از صفت بافزودن « ا » در آخر آن نظير :
درازا ، پهنا ، ژرفا . جع : معارف بهاء ولد ، طبع طهران ، ص 475 .
( 300 ) ص 86 ، س 19 ، از بهرها : موجبات و اغراض ، علل غايى . جع « از بهر » كه در تعبيرات مصنف معنى موجب و غرض و علت غايى مىدهد . جع : معارف بهاء ولد ، طبع طهران ، ص 465 .
( 301 ) ص 86 ، س 5 ، دست فرو آوردن : تعبيريست نظير دستكارى ( اصلاح ) در محاورات امروزى .
( 302 ) - ، س 6 ، زيادت نظر الخ : ظاهرا در عبارت تقديم و تأخيرى روى داده و اصل چنين بوده است : نظر بخضر و آب روان زيادت باشد در بصر و بصيرت . و اين مضمون مستفاد است از حديث ذيل : النّظر الى المرأة الحسناء و الخضرة يزيدان فى البصر . جامع صغير ، طبع مصر دار الكتب العربية الكبرى ، ج 2 ، ص 188 كنوز الحقائق ، ص 141 و عبارت مذكور نزديك بدانچه اصلاح كرديم در معارف بهاء ولد ،
معارف ( مجموعه مواعظ وسخنان ) ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: سلطان العلماء بهاء الدين محمد بلخى ( بهاء ولد )
ص٢٨١