خشم تو چون ماهى فرزند داود نبى * كو بيوبارد جهان گويد كه هستم گرسنه
( ديوان منوچهرى ، طبع طهران 1326 ، ص 75 )
جع : امثال و حكم دهخدا ، طبع طهران ، ج 2 در ذيل : دو قرت و نيمش باقيست و ديوان منوچهرى ، طبع طهران ، 1326 تعليقات ، ص 201 .
( 289 ) - ، س 20 ، خداونده : خداوند ، مالك و صاحب . نيز ص 84 ، 121 ، 140 161 ، جع : معارف بهاء ولد ، طبع طهران ، ص 474 .
( 290 ) ص 82 ، س 17 ، آب باد آميغ : كنايه از نطفه و منى . آميغ درين تعبير بدليافتهء آميز است .
( 291 ) - ، س 18 ، الهام ملكى : عبارتست از خاطر محمود و پسنديده كه داعى و محرّك بر خير است باعتبار اينكه سبب آن ملك است چنان كه خاطر مذموم كه داعى بشرّ است موسوم بوسواس است و سبب حدوث آن در ضمير آدمى شيطانست و خاطر اطلاق مىشود بر ادراك خواه بر سبيل تجدّد باشد كه آن را فكر گويند و يا بر سبيل تذكّر كه آن را ذكر نامند .
جع : احياء علوم الدين ، طبع مصر ، ج 3 ، ص 21 - 20 .
( 292 ) ص 83 ، س 2 ، سبقت حسنى : حكم حق به سعادت و حسن خاتمت بنده در ازل . مأخوذ است از آيهء شريفه :
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنى أُولئِكَ عَنْها مُبْعَدُونَ .
سورهء انبياء آيهء 101 .
( 293 ) ص 84 ، س 11 ، ترنجيدگى : بضمّ اوّل و دوم حالت چين خوردن و آژنگ داشتن . در اينجا بمعنى دلگرفتگى و انقباض خاطر . جع : معارف بهاء ولد ، طبع طهران ، ص 470 .
( 294 ) - ، س 18 ، غريژنگ : بفتح اول لاى و لجن . ( برهان قاطع ) .
( 295 ) - ، - ، قبهء وادين : كنايه از حباب يا گردباد كه به شكل قبه مىنمايد .
جع : معارف بهاء ولد ، طبع طهران ، 485 .