و ناميات ز روى پذيرايى فعل اللّه باخبرند و عاقلاند و از روى حيوانات جمادند و آدمى از روى خود عاقلست و از روى جمادات جمادست و هر كسى را خبر از وجهى دادهاند كه گرانى او از آن وجه سبك شود و در آن وجه گرم شود نه چنانك اين مغفّلان كه درين مجلس من گرم نشوند چون صاحب جمالى را و خوب چهرهء را نظر كنند در آن حال زود بشكفند و در آگاهى آيند .
استاد هندو گفت كه به نزد هندو قواچى رفتم او در معرفت گفتن مست شده بود پرسيدم كه بهاء الدين را چگونه مىبينى گفت زير آسمان معلّق مىبينمى و صد هزار نور از وى مىتابيدى گفتم ما را چگونه مىبينى گفت چون چوزگان « 1 » مىبينم كه بگرد وى مىگرديد گويى كه اجزاى كالبد من و از آن همه عالم و همه انديشههاشان و اين همه حيات و عقل دارند كه چنين فرمان [ بردارند در تغيير و تبديل و « 2 » ] فرمانبردارى و در عمارت و ويرانى و گويى كه اين ادراك من آواز و بيان حيات و عقل ايشانست لاجرم در عشق اللّه همه اجزاى من مست شوند همچنانك كه در راندن شهوت خوش مىشوند همه اجزاى من خوش شوند و اللّه اعلم .
فصل 61
قال النّبي عليه السّلام القناعة كنز لا يفنى اى مؤمن هم بدانقدر كه از اسباب اكتساب حلال حاصل شود خرسند باش و توكّل كن و مترس كه اگر در مرادى ازين طريق بر تو بسته شود در ديگر بگشاييم به از آنكه هر درى كه از حرام و شبهت نمايد بدان كه دركه باشد و دام « 3 » باشد و اگر آن مرغ صبر كند و خور خود را ترك گويد و از آن دانه كه در دام است نخورد روزى بر وى كم نيايد و در دام گرفتار نشود اكنون اى مؤمن صدّيق بر حلال بسنده كن
فَخُذْ ما آتَيْتُكَ وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ
« 4 » اگر در نانت مزه نماند در گرسنگىات مزه دهيم كه الجوع طعام اللّه في الارض يشبع به ابدان الصّديقين و اگر در تنت مزه نماند برون سوى
هامش
( 1 ) - د : چوژكان .
( 2 ) - در اصل نيست و از ( د ) افزودهايم .
( 3 ) - اصل : دوام .
( 4 ) قرآن كريم ، سورهء 7 ، آيهء 144 .