و يا بخارا دانستهاند در 187 هجرى درگذشت » .
( نقل از نفحات الانس جامى بتصحيح توحيدىپور ص 37 )
و « الفضيل بن عياض التميمى » صفوة الصفوة ابن جوزى چاپ حيدرآباد ج 2 ص 134 ) .
فوطه ( ص 169 س 10 )
دستار و لنگ حمام و جامهء نادوخته .
قراب ( ص 141 س 1 )
بالكسر . نيام شمشير يا غلاف كه شمشير با نيام در وى باشد .
قرة العين ( ص 546 س 9 )
قره بمعنى خنكى و سردى و بعضى بمعنى راحت و روشنى نوشتهاند و در منتخب بمعنى روشنى چشم است .
قرائى ( ص 52 س 8 )
قراء بضم و تشديد راء بمعنى خوشخوان و مجازا بمعنى گران جان و در اينجا بمعنى زهدفروشى است .
قز ( ص 434 س 19 )
بالفتح و سكون زاى مهمله . ف . ابريشم خام كرم قز بمعنى كرم ابريشم
قل يا عبادى ( ص 26 س 17 )
اشاره است به آيه 53 سورة الزمر :
قُلْ يا عِبادِيَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى . . .
قلاوز ( ص 64 س 6 )
بفتح و ضم واو و سكون زاى معجمه لفظ تركى است بمعنى راهبر و مقدمهء لشكر
قلزم ( ص 60 س 10 )
بمعنى دريا و چاه عميق بسيار آب ( آ )
قنينه ( ص 661 س 15 )
بر وزن كمينه و سكينه . ع . آوندى كه شراب در آن پر كنند مثل شيشه و صراحى و غيره .
قوال ( ص 371 س 4 )
ع . سرد زبانآور و بسيار سخن و در عرف مطرب و سرودگوى را گويند .
قيغال ( ص 371 س 4 )
ع . رگى است كه گشادن آن به خون گرفتن سر و روى و گلو مفيد باشد .
كاد الفقر ( ص 593 س 1 )
اشاره است بدين حديث :