گر مرد ره نهاى تو بر بوى گل چه پويى * رو بازگرد كين ره پرخار مىنمايد « 1 »
زنهار تا نيايى بىمرديى درين راه « 2 » * زيرا كه اين بيابان خون خوار مىنمايد
گر مرديى « 3 » ندارى پرهيز كن كه چون تو * سرگشتگان گمره بسيار مىنمايد
در راه كفر و ايمان مرد آن بود كه خود را « 4 » * دايم چنان كه باشد در كار مىنمايد « 5 »
در كار اگر « 6 » تمامى در نه قدم درين ره * كاحوال ناتمامان بس زار « 7 » مىنمايد « 8 »
كو آتشى كه بر « 9 » وى اين خرقه را بسوزم « 10 » * كين خرقه در بر من زنّار مىنمايد
اندر ميان غفلت در خواب شد دل من « 11 » * كو هيچ دل كه يكدم بيدار مىنمايد
جمله ز خودنمايى « 12 » اندر نفاق « 13 » مستند « 14 » * كو عاشقى كه در دين هشيار « 15 » مىنمايد
در بند دين و دنيا ليكن نه دين و دنيا * سرگشته روزگارى عطّار مىنمايد « 16 »
هامش
( 1 ) - مج : اين بيت و دو بيت بعد را ندارد
( 2 ) - فر : زنهار تا نپويى بىرهبرى درين ره .
مس : بىدرد اندرين
( 3 ) - سل : ور مرديى . فر : گر رهبرى
( 4 ) - سل : اين بيت را ندارد
( 5 ) - مج : چونان كه هست در سر در كار
( 6 ) - مه : در راه اگر
( 7 ) - مج و سل و فر و مه : دشوار
( 8 ) - مج : اين بيت را ندارد
( 9 ) - فر و مس : در وى . سل :
در بر . مه : كه تا من اين
( 10 ) - مس : بسوزيم
( 11 ) - مه : دل اما
( 12 ) - فر :
جمله ز خودپرستى مشغول كار خويشند
( 13 ) - مه : اندر نقاب . سل : اندر خمار
( 14 ) - مج : مستيم . مس : هستيم
( 15 ) - فر : اندر نفاق هستى هشيار
( 16 ) - نو و مس :
نيز اين غزل را دارد