الفصل الثانى و الثلاثون فى كمال العشق
( 276 ) اعلم يا اخى ! - رزقك اللّه و أكرمك بعشق اهل الكمال - كه خداوند - سبحانه و تعالى - ازلا و ابدا ذات قديمش موصوف است بصفات قديمش « 1 - 4 » .
از جملهء صفات حقّ « 5 » يكى عشق است ، نفس خود را بنفس خود عاشق بود .
پس عشق و عاشق و معشوق خود بود . از آن عشق يكرنگ آمد كه صفت « 6 » اوست ، و او از تغيّر حدثان منزّه است . عشق كمال محبّت و محبّت « 7 » صفت حقّ است . در اسم غلط مشو ، كه عشق و محبّت يكى است . صفت اوست ، و قايم بذات اوست « 9 » . در آن تغيّر نيست ، بلكه به خود عاشق « 1 / 9 » است . تغيّر حدثانى در او روا نيست . محبّت حقّ چنان دان كه علم او « لم يزل محبّا بنفسه لنفسه كما انّه لم يزل « 10 - 11 » عالما بنفسه و ناظرا الى نفسه بنفسه « 11 » . »
( 277 ) انقسام در احديّتش نيست . چون « 12 » خواست كه كنز ذات بمفتاح صفات بگشايد ارواح عارفان را ، بجمال عشق بر ايشان تجلّى كرد ، و بصفات خاصّ بر ايشان ظاهر شد . ايشان از هر صفتى لباسى « 14 » يافتند « 1 / 14 » : از علم علم ، و از قدرت قدرت ، و از سمع سمع ، و از بصر بصر ، و از كلام كلام ، و از ارادت ارادت ، و از حيات حيات ، و از جمال جمال ، و از عظمت عظمت ،
هامش
( 1 - 4 ) الفصل الثانى و الثلاثون ( : الثلاثونG) . . . بصفات قديمشG: -A.
( 5 ) صفات حقG: صفاتشA.
( 6 ) صفتG: صفاتA.
( 7 ) و محبتG: + هر دوA.
( 9 ) بذات اوستA: به اوستG.
( 1 / 9 ) عاشقG: محبتA.
( 10 - 11 ) محبا . . . لم يزلG: -A.
( 11 ) و ناظرا . . .
بنفسهG: -A.
( 12 ) چونG: چوA.
( 14 ) لباسىG: -A.
( 1 / 14 ) يافتندG: يافتندA، شايد « بافتند » .