( 145 ) بسى نپايند در اين حال ، و جمهور سالكان حقيقت اين منزل 231 در حقيقت وطنات دارند ، و در صفت ره روش خطرات دارند « 2 » . ليكن اغلب احوالشان از راه افعال خاصّ است ، كه « 3 » در مبادى ظهور حقّ بنعت « 1 / 3 » جمال انسانيست « 4 » ، كه اگر عين تنزيه به ابتدا بنعت عشق روى بنمايد « 1 / 4 » ، در مشاهدهء ربوبيّت قبل وصول « 5 » العبوديّة ، تكليف شريعت برخيزد 232 ، آنگاه احكام باطل شود .
( 146 ) و اين قطعهايست از علم مجهول ، كه در اوراق صحايف قدس نزد اهل قدس مشهور « 8 » است ، و آن نقوش در لوح محفوظ نيست .
اگر درآيد مكاشفان غيب را بعضى « 9 » و ثبوت « 1 / 9 » يابد اقتدارا ، غيرتش محو كند ؛ چنين نمود « 10 »
« يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ »
« 1 / 10 » مراتب عشق الهى را « 2 / 10 » . آنچه سالكان طريق « 11 » حقّ را در بدايت از عشق انسانى برخيزد ، آن « 1 / 11 » تربيت « 2 / 11 » اوّلست ، تا مبتديان را در اين منزل « 12 » طريق شريعت عشق ازل درآموزند ، و متأدّب شوند در منزل اعلا بآداب بدايت ، زيرا خليل « 13 » - صلوات اللّه عليه - از ره ملكوت به دريچههاى فعل درآمد « 14 » . لاجرم او در « 1 / 14 » واقعهء رشد نبوّت اگر چه در عين اللّه شرك بود ، آيات را نشانه كرد ؛ از سرعت طلب و هيجان شوق مىگفت
هامش
( 2 ) دارندG: -A.
( 3 ) است ، كهA: -G.
( 1 / 3 ) بنعتG: بيعتA.
( 4 ) انسانيستG:
آنجاستA.
( 1 / 4 ) بنمايدG: نمايدA.
( 5 ) وصولG: الوصولA.
( 8 ) مشهورG: مستورA.
( 9 ) بعضىG: -A.
( 1 / 9 ) و ثبوتG: بثبوتA.
( 10 ) نمودG: نمودندA.
( 1 / 10 ) سورهء 13 ( الرعد ) آيهء 39 .
( 2 / 10 ) الهى راG: الهىA.
( 11 ) طريقG: طريقتA.
( 1 / 11 ) آنG: زيرا كهA.
( 2 / 11 ) تربيتA: ترتيبG.
( 12 ) اين منزلG: -A.
( 13 ) زيرا خليلG: زيرا كه خليل راA.
( 14 ) در آمدG: در آوردA.
( 1 / 14 ) درG: -A.