روز است 114 ، روز ايشان « 1 » همه نوروز است 115 . بطريق خيال دزدان خانهء جانانند ، چه كنند كه جز دزدى نمىدانند ؟ طرّاران يار فريبند ، جز در كوچهء يار از دست غم نگريزند . سحر نمايان هندند ، از كم زنى در عاشقى جز « 3 » سحر نمىدانند . خلقشان جوانمرديست ، طريقشان پارسائى و مرديست « 4 » . در محلّ طاعت تواضع كنند 116 . اوليا را به حضرت به شفاعت « 5 » برند 117 .
( 115 ) مىسوزند و مىسازند ، مىدانند و مىباشند 118 . ترنّم نواى دردشان ، سماع خوش مزمار مزيل گردشان « 7 » ، به شهرود عشق تو اى آشفته زنند ، زيرا كه بلبل دردشان در عشق واله ، و جان « 8 » بوالعجبشان به روى « 1 / 8 » يار « 2 / 8 » مايلست . در راه « 9 » جانان جان و دل بگدازند « 1 / 9 » ، تا كار جدائى براندازند « 2 / 9 » در مزكت « 10 » كوچهء يار مناجاتى باشند 119 ، در صومعهء زهّاد خراباتى باشند . هر چند « 1 / 10 » گويى ، نشنوند 120 ؛ و در عشق يار يكدم نغنوند . ملوكان « 11 » زمانه را پيش ايشان قدم « 12 » نيست ، زيرا كه عشق ايشان از ملك دو جهان كم نيست .
( 116 ) صد دروغ از چاكران يار به راست گيرند ، و بجان خويش عشوهء ايشان بپذيرند . چون مست شوند ، از پيش يار بگريزند 121 ، و در طلب مشهود ازل خونهاى ديده « 15 » بريزند . چرخ جز بار عشق ايشان نكشد 122 . دهر در
هامش
( 1 ) روز ايشانG: و روز ايشانA.
( 3 ) جزG: -A.
( 4 ) پارسائى و مرديستG .پارسائيستA.
( 5 ) اوليا را . . . به شفاعتG: و اوليا را به شفاعت به حضرتA.
( 7 ) مزمار . . .
گردشانG: -A.
( 8 ) و جانG: جانA.
( 1 / 8 ) به روىG: بر روىA.
( 2 / 8 ) يارG: + همىA.
( 9 ) در راهG: و در راهA.
( 1 / 9 ) بگدازندG: بگدازدA.
( 2 / 9 ) تا . . . براندازندG: -A.
( 10 ) مزكتG: مسجدA.
( 1 / 10 ) هر چندG: چونA.
( 11 ) ملوكانGA: جمع ملوك جمع ملك بسياق فارسى . رجوع شود : م . معين ، قاعدههاى جمع در زبان فارسى . تهران 1331 ص 36 - 38 .
( 12 ) قدمG: رهA.
( 15 ) خونهاى ديدهG: خونها ز ديدهA.