467 فصل ( فى شطح الحصرى أيضا )
( 1161 ) حصرى در شطح گويد كه « مرا دو نظر است . به يك نظر شما را مىبينم ، و به يك نظر ديگر شما را نمىبينم . » « 5 »
( 1162 ) قال : به آنچ شما را مىبينم ، نظر ظاهرست ، و به آنچ شما را نمىبينم ، نظر روح . ناتوان ديد « 7 » ، كه در غرقاب « 6 » عشق ميان طوفان بود . بدان نظر قدم را بقدم ديدى . و كاروان خاقان چين تجلّى را جاسوسى كردى از آن ديده بسرّ
« ما زاغَ الْبَصَرُ »
« 9 » . از آن بصر در غير نگاه نكردى . حديث جلوهگر الهى دلستان ذو الجلالى بنگر ، كه در تماشاگاه بستان نماز ، چون مرغان عاشق هلال مشاهده را گفت « تعبد اللّه كانّك تراه . » « 12 » درين نظر از غير در وحدت مشاركت نيست . يكدم ، اى ديدهور ! در بزم شيران عشق -
« قُلِ اللَّهُ ثُمَّ ذَرْهُمْ »
« 13 » - بايست . نظر ديگر نظر دلست ببصر فراست ، كه آن نور عالم ملكوتست .
در چشم عقل به آن نور ظاهر و باطن كون بديدى . ببين كه شمع گيتىنماى و بيابان ازلپيماى - عليه السّلام - چه مىگويد در حديث نيكبينان سطر آيات و دفترخوانان متشابهات كه « اتّقوا فراسة المؤمن ، فانّه ينظر بنور اللّه . »
( 1163 ) نقش نگار قدم چون بر حرف تقويم آن قلم در آدم
هامش
( 5 ) نمىبينمM: مىبينمS( 7 ) ديد : بودSM( 6 ) غرقابM: غرفاتS( 9 )ما زاغَ . .: سورهء 53 ( النجم ) آيهء 17
( 12 ) تعبدA: اعبدواSM( 13 )قُلِ اللَّهُ . .: سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 91