بر ياسمين قدس نهاده بود ، و از عين عيان بين بنفشهء صفات فعل آب حيات ازل مىداد ، و گوهرهاء « ارزقنى علّيّين هطّالتين » در بحر « 2 » ازل تر مىكرد ، و در « 3 » سجود شهود حسن فنا مىنمود ، گفت « اعوذ برضاك من سخطك ، و اعوذ بمعافاتك من عقوبتك ، و اعوذ بك منك . لا أحصى ثناء عليك أنت كما أثنيت على نفسك » .
232 فصل ( فى الشطحيّة 8 للحلّاج )
( 701 ) در بيتى اشارت به شطح كند كه « بحقّ اشارت بحقّ كردم . » شعر : « أشرت الى حقّ بحقّ . » « 10 »
( 702 ) قال : يعنى اشارت كردم بحقّ « 11 » بقول حقّ . نيز گفت « تحيّر حقّ الحقّ و الحقّ ناطق » يعنى وصف « 12 » واصفان در عظمت حقّ با جملهء حقيقت ، و حقّها لا شىء شد . آنگه گفت كه « نعت حقّ بيان شد .
چون باشد كه مكان حقّ ميان خلق پنهان باشد ؟ »
( 703 ) قال : به مكان حقّ عظمت و كبريا و هستى و مكانت خواهد ، و ظاهر شدن او در هر ذرّهئى متشابه در كلام بسى است . در بعضى كلمات گفت كه « حجاب خلق راست ، و حقّ از حجاب منزّهست » « 17 » .
هامش
( 2 ) در بحر : بحرS( 3 ) و در : درS( 10 ) الى حق به حق : + و كل من أشار الى حق فأنت أمانهA( 11 ) به حق : -SMالى الحقA( 12 ) يعنى وصف : اى تحير وصفA( 17 ) و حق از حجاب منزهستSM: و الحق ليس بمحجوبA