186 فصل فى سير حالى
( 580 ) من خوشدل بودم كه يمين يمن صفت بر قامت عالم و آدم زدم ، سرّ
« أَ لَسْتُ »
« 5 » را جواب دادم . از عدم بقدم رفتم ، در عيش عشق خطاب يكتائى چنين آمد ، كه رسوم شرط اهليّت نيست . پردهء دويى برداشتيم ، و عالم كلفت در كالبد آدم بگذاشتيم . حلقهء
« اهْبِطُوا » *
« 7 » از گوش جان بيرون كردم . خاشاك حدث از راه وحدت به جاروب تفريد برفتم . چون در رؤيت قدم عشق را حريف آمدم ، بر تخت بقا آدموار به خلافت ربوبيّت در كون آفاق جان بنشستم . از ولايت ازل نگاررويان ملكوت عالم را گفتند كه
« اسْجُدُوا لِآدَمَ »
« 11 » آنگه قبله گشت . به سفينهء
« بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها »
« 12 » از لجهء بحر قهر عبوديّت بگذشت . اكنون در ولايت اصطفائيت « 13 » حديث
« وَ لا تَقْرَبا »
« 15 » نيست . نه زخم
« لَنْ تَرانِي »
« 16 » بينى ، نه صولت
« لا تُدْرِكُهُ الْأَبْصارُ »
« 14 » سرّ توحيد با خود اين گويد ، كه در شهر صفت صوفى رباط قدم را « ليس فى جبّتى سوى اللّه . »
هامش
( 5 )أَ لَسْتُ: سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 171
( 7 )اهْبِطُوا *: سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 34 و ديگر
( 11 )اسْجُدُوا لِآدَمَ: ايضا ، آيهء 32
( 12 )بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها . .: سورهء 11 ( هود ) آيهء 43
( 13 ) اصطفائيت : اصفائيتSM( 15 )وَ لا تَقْرَبا: سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 33
( 16 )لَنْ تَرانِي: سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139
( 14 )لا تُدْرِكُهُ . .: سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 103