بهيمى سحر هاروت و كار سامرى شوند .
( 527 ) درين شهر بىجاى كجائى ؟ كه مهد استواء قدم منظر نور سرّ جان تست ، و تو جاى ندارى ، اگر بيگانهئى . در راه توحيد غريباند ، تواروو « 4 » ( ؟ ) « أنا الحقّ » مخر ، كه از صحو تا باصطلام صد هزار راه بيراه است ، كه در آن شبكات قهريّات از استدراج مكر توحيدگويان مشركاند . حقّ حقيقت در حقّ سوختن است بر روى گلبرگ جان مورچگان « ادنى الرياء » شرك مگذار ، تا حذر ( ؟ ) انبان افك شرك نخورى . اى مبارز وحدت در پناه پردهء عنكبوت ! چه كنى ؟ نه براق
« سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى »
« 9 » بر آخر فلك با شمس مهر برخورند ، تازيانهء
« وَ هُوَ الْقاهِرُ » *
« 10 » بر قمّهء سماوات زن ، تا از صحن جلال
« كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ »
« 11 » غبار فناء جهات بردارى . تو آنگه در بحار ازليّات ابد الآبدين سياحت كنى .
167 فصل ( أيضا فى شطح أبى بكر الواسطى )
( 528 ) واسطى در شطح گويد كه « خوف را ظلمتى است . صاحب آن در تحت آن طلب كار خروج است از آن ، چون ضياء رجا پيدا شد ، خايف در مواضع راحت آمد . »
( 529 ) قال : ظلمت خوف ، غيم تهديد قهرست در دل مريد .
هامش
( 4 ) توارووS: توازووM( 9 )سُبْحانَ . .: سورهء 17 ( بنى اسرائيل ) آيهء 1
( 10 )وَ هُوَ الْقاهِرُ *: سورهء 6 ( الانعام ) آيهء 18 و 61
( 11 )كُلُّ شَيْءٍ . .: سورهء 28 ( القصص ) آيهء 88