( 508 ) عجب ماندهام آنك وصف خود نداند . وصف او چون خواند ؟
موحّدان نبوّت از وحدت ستوده لال گشتهاند . منبع عين كلّ بين كه
« رَبَّنا ظَلَمْنا »
« 3 » چون گويد ؛ شيخ ميستان بنى اسرائيل بين كه در صعقهء
« إِنِّي أَنَا اللَّهُ »
« 4 »
« وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي »
« 5 » چون گويد ؛ ببين كه روح القدس مسيح مقدّس چون در عجز از وصف
« تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي وَ لا أَعْلَمُ ما فِي نَفْسِكَ »
« 6 » گويد ؛ سفرهء آسمانى ازلى ربّانى
« لا عِلْمَ لَنا »
« 7 » گويند ؛ سيّد فصيحان حكمت غرايبگوى معرفت ببين كه در مطرقات « 8 »
« قابَ قَوْسَيْنِ »
« 9 » از شرم قدم « لا أحصى ثناء » چون گويد . آنك از ذكر و تجلّى ذكر برندارد ، بر زبان صورت ذكر گويد . آن شاهى در لهو زبانش با دل راست نيست . حديث
« ما كَذَبَ الْفُؤادُ »
« 10 » نداند . حقيقت ذكر چون روى بنمايد ، عقل در آيات افتد . روح در صفات سرّ در ذات سرّ سرّ در غيب قدم چون ذكر رؤيت مذكور قديم شد ، نور مذكور در وجود ذاكر شعشعه زند . همه وجود او را از فرق تا بقدم ظاهر و باطن شحم و لحم ( و ) دم و موى و عصب در آتش جمله « اللّه اللّه » گويند . اين ذكر صادق است .
« الَّذِينَ إِذا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ »
« 15 » سرّ
« تَقْشَعِرُّ مِنْهُ جُلُودُ الَّذِينَ يَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ ثُمَّ تَلِينُ جُلُودُهُمْ وَ قُلُوبُهُمْ إِلى ذِكْرِ اللَّهِ »
« 16 » است . چون صورت و جان و روان از ذكر گرفت ، آدم يك حرف
هامش
( 3 )رَبَّنا . .: سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 22
( 4 )إِنِّي أَنَا اللَّهُ: سورهء 28 ( القصص ) آيهء 30
( 5 )وَ احْلُلْ . .: سورهء 20 ( طه ) آيهء 28
( 6 )تَعْلَمُ ما فِي نَفْسِي . .: سورة 5 ( المائدة ) آيهء 116
( 7 )لا عِلْمَ لَنا: سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 30
( 8 ) مطرقاتS: متطرقاتM( 9 )قابَ قَوْسَيْنِ: سورهء 53 ( النجم ) آيهء 9
( 10 )ما كَذَبَ . .: ايضا ، آيهء 11
( 15 )الَّذِينَ . .: سورهء 8 ( الانفال ) آيهء 2
( 16 )تَقْشَعِرُّ . .: سورهء 39 ( الزمر ) آيهء 24