رميده بىچشم چشمهء آفتاب ازل آن جلال نبيند . اگر خواهى كه در درياء صورت عالم سباحت كنى ، در لجّهء بحر علم
« وَ عَلَّمَ آدَمَ الْأَسْماءَ »
« 3 » دست و پاى مزن ، تا از شطّ بحر عشق بساحل خرد آيى ، و از مكنون حكمت لئالى معرفت بجهان شرع درآيى .
137 فصل فى شطح أبى الخير التيناتى
( 409 ) ابو الخير تيناتى در شطح گويد كه « در دوزخ نگاه كردم . بيشترين دوزخيان مرقّعداران و ركوهداران ديدم . »
( 410 ) قال : اين مكاشفه خوابست . به ديدهء قلب مغيبات غيب آخرت بديد . اين اصحاب مرقّع و ركوهداران كه او را نمودند ، خاينان تصوّفاند ، و مدّعيان معرفت كه از حقيقت جز رنگى ندارند ، و از شريعت محمّد - صلّى اللّه عليه و آله - علمى ندارند . از بىعلمى در اباحت افتند . برسم مردان عشق سر برآرند ، نه راه ديده ، نه حقايق شريعت و طريقت و حقيقت شنيده . در رباطها شكمخوارى كنند . در مجلس سالوسان طرّارى كنند . از حسد يكديگر را غيبت كنند . از پراكندگى لقمهء حرام خورند ، طاعت خداوند - جلّ اسمه - فراموش كنند . راه شهوت و هوا سپرند . آنگاه خود را بدزدى و شوخى بر مشايخ سلف بندند ، و بر عاشقان درگاه طعنه زنند .
هامش
( 3 )وَ عَلَّمَ . .: سورهء 2 ( البقرة ) آيهء 29