نمىدارد . از لشكر قهر و مكر در معراج « أعوذ برضاك » در سايهء علم « سبقت رحمتى غضبى » مىگريزد . سائل صحراء مدين
« رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ؟ »
« 3 » چون از دريوزهء كوى
« رَبِّ أَرِنِي »
« 4 » باز گرديد ، از مقام انس روى سوى كثرت امر نهاد ، و بازار امتحان ديد بهم برآمده ، از غايت رقّت در هارون آويخت ، لوح توريت بينداخت . قايل
« لا تَأْخُذْ بِلِحْيَتِي »
« 6 » گفت :
اى تند
« إِنْ هِيَ إِلَّا فِتْنَتُكَ »
« 7 » . مشت
« فَوَكَزَهُ مُوسى »
« 9 » بر كه مىزنى ؟ ما را چه گناه ؟ شو قصّهء
« فَخُذْ ما آتَيْتُكَ وَ كُنْ مِنَ الشَّاكِرِينَ »
« 8 » برخوان .
( 321 ) ساكن گلستان
« دَنا فَتَدَلَّى »
« 10 » چون از شاهراه
« سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى »
« 11 » بازآمد ، منجنيقانداز قهر از سنگستان ابتلا حجرى بينداخت . گوشهء تاج « لولاك » روى
« وَ الشَّمْسِ وَ ضُحاها »
« 12 » بخراشيد .
نازكدل
« وَ لَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ »
« 13 » از محلّ جمع در رؤيت تفرقه افتاد . خون از روى مبارك مىسترد ، و مىگفت « لن يفلح قوم خضبوا وجه نبيّهم بالدم » . برسم پير
« لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ »
« 15 » گفت « اللّهمّ اشدد وطأتك على مضر » . اى مايهء باغ ارم ! تا كى در شاخسار شوامخ امتحان به رخش عشق جولان كنى ؟ تا كى در
هامش
( 3 ) سورهء 28 ( القصص ) آيهء 24
( 4 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 139
( 6 ) سورهء 20 ( طه ) آيهء 94
( 7 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 154
( 9 ) سورهء 28 ( القصص ) آيهء 14
( 8 ) سورهء 7 ( الاعراف ) آيهء 141
( 10 ) سورهء 53 ( النجم ) آيهء 8
( 11 ) سورهء 17 ( بنى اسرائيل ) آيهء 1
( 12 ) سورهء 91 ( الشمس ) آيهء 1
( 13 ) سورهء 15 ( الحجر ) آيهء 97
( 15 ) سورهء 71 ( نوح ) آيهء 26