جبرئيل جواب فتوى ايشان « 1 » بياورد « 2 » ،
« يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَنْفالِ قُلِ الْأَنْفالُ لِلَّهِ وَ الرَّسُولِ . »
« 1 - » همه « 3 » گفتند : ما بدين « 4 » راضى شديم « 5 » ، فرمان خدا راست و حكم رسول او راست . چون سر بر خط فرمان نهادند در تفصيل غنيمت آيت آمد :
« وَ اعْلَمُوا أَنَّما غَنِمْتُمْ مِنْ شَيْءٍ فَأَنَّ لِلَّهِ خُمُسَهُ وَ لِلرَّسُولِ
« 6 »
. »
« 2 - »
لطيفه :
چون در غنيمت مضايقه كردند ملك تعالى گفت : غنيمت جمله مراست و شما را در آن « 7 » قسمت نه « 8 » . چون بملك « 9 » واگذاشتند « 10 » ملك تعالى گفت :
آن غنيمت « 11 » شما راست و مرا بدان هيچ حاجت نه « 12 » . همچنين « 13 » بنده تا قدم در راه هستى دارد « 14 » ملك تعالى گويد : دعوى مكن كى در صفت « 15 » نيستى و فنايى .
چون قدم در ساحت نيستى نهد گويد : در جوار قدس من فرود آى كى همچون ما موصوف نعمت و بقايى ،
« بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُونَ ، فَرِحِينَ
« 16 »
. »
« 3 - »
بيت
تا با تو توى از « 17 » تو نهاى « 18 » جمله منم * چون بىتو شوى همه توى جان و تنم
چون تو ز توى تو همى فرد « 19 » شوى * بىتو بعيان و با « 20 » تو در پيرهنم
سيم « 21 » غزات بنى نظيره « 22 » بود كى ملك تعالى در آن « 23 » اهل بصيرت را « 24 » عبرت نمود ،
« فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ . »
« 4 - » و آن چنان بود كى كعب بن الاشرف با
هامش
( 1 ) - ندارد
( 2 ) - + قوله تعالى
( 3 ) - همگنان
( 4 ) - + حكم
( 5 ) - گشتيم
( 6 ) - از « فان للّه . . . » ندارد
( 7 ) - + هيچ
( 8 ) - نيست
( 9 ) - + تعالى
( 10 ) - باز
( 11 ) - ندارد
( 12 ) - نيست
( 13 ) - همچنان
( 14 ) - زند
( 15 ) - + تو
( 16 ) - + بما آتيهم اللّه من فضله الآية
( 17 ) - ندارد
( 18 ) - + توئى
( 19 ) - و چون دويى فرد
( 20 ) - در متن : و يار
( 21 ) - سوم
( 22 ) - بنى النظير
( 23 ) - « در آن » ندارد
( 24 ) - + در آن
( 1 - ) سورهء انفال / 1
( 2 - ) سورهء انفال / 42
( 3 - ) سورهء آل عمران / 163
( 4 - ) سورهء حشر / 2