ميان آن همه اسبان ايشان يك « 1 » ماديان نبود . چون اسب فرعون به كنار دريا رسيد قدم باز پس كشيد . جبرئيل « 2 » بر ماديان سرخ نشسته بود از هوا درآمد و در پيش اسب فرعون برفت « 3 » [ آن اسب ] فرعون بر اثر « 4 » او برفت . همچنان دريا « 5 » شكافته مىبود « 6 » تا جملهء لشكر « 7 » در ساحت او حاضر شدند . پس آن كوههاى آب واهم آمد « 8 » .
موسى « 9 » بگذشت و فرعون « 10 » غرق شد « 11 » .
گفتهاند « 12 » كى آب خواست كى فرعون را نپذيرد كى آلوده بود . آتش دوزخ را در زير هفتم طبقهء زمين غيرت « 13 » صلابت « 14 » پيدا شد « 15 » . آن صخرهاى را كى غطاء دوزخ است بدرّانيد و هفت طبق « 16 » زمين سراخ « 17 » كرد « 18 » و از زير دريا برآمد و فرعون را بسوخت . بازان سوختگى هم آبش نپذيرفت ، « 19 » همه « 20 » را به كنار انداخت . همه سپيد بودند الّا « 21 » فرعون كى در ميان « 22 » سياه بود و سوخته « 23 » .
و ازينجاست كى آب هرگز « 24 » مرده را « 25 » نپذيرد ، بلك بسر آرد يا به كنار « 26 » اندازد .
در بعضى از كتب ديدم كى در آن وقت كى آتش فرعون را بسوخت ، بدان آتش خطاب آمد . اعضاء و امعاء او بسوز « 27 » و لكن روى و « 28 » موى « 29 » او را مسوز ، كى دوستى از آن ما سوگند خورده « 30 » است و خواهم « 31 » كى سوگند او راست شود .
پس بفرمود آب را تا او را بكران انداخت . تنش سياه بود و رويش سپيد بود
هامش
( 1 ) - يكى
( 2 ) - + عليه السلم
( 3 ) - بگذشت
( 4 ) - + اسب
( 5 ) - ندارد
( 6 ) - ندارد
( 7 ) - + فرعون
( 8 ) - فراهم آمدند
( 9 ) - + با قوم
( 10 ) - + با قوم غرقه گشت تا خلق عالم بدانند كى در هژده هزار عالم معبود و خالق و خداوند و رزاق بجز اللّه نيست
( 11 ) - غرقه گشت
( 12 ) - آوردهاند
( 13 ) - + آمد
( 14 ) - ندارد
( 15 ) - آمد صلابت نمود
( 16 ) - طبقه زمين را پيدا كرد و سوراخ كرد
( 17 ) - را پيدا
( 18 ) - + و سوراخ كرد
( 19 ) - + آن
( 20 ) - + لشكر
( 21 ) - مگر
( 22 ) - « در ميان » ندارد
( 23 ) - « و سوخته » ندارد
( 24 ) - ندارد
( 25 ) - + هرگز
( 26 ) - بكران
( 27 ) - بسوزان
( 28 ) - « روى و » ندارد
( 29 ) - + ريش
( 30 ) - ياد كرده
( 31 ) - خواهيم