من پيوسته شد . اكنون تو شفاعت كن ، تا من « 1 » رحمت كنم . تقصيرى كى « 2 » اين بنده كرد « 3 » در حق من و تو كرد « 4 » . تقصيرى كى در حق ما كرد « 5 » ، ما در كار جمال تو كرديم ، و تقصيرى كى در حق تو كرد « 6 » ، در كار جلال ما كن ، تا اميد او بما هر دو وفا شود . هم به شفاعت تو از عقوبت رها شود ، و هم به رحمت من جنّت را سزا شود .
« 7 » هركس را در عالم تكيهگاهى است « 8 » . مؤمنان را « 9 » تكيه بر فرشها « 10 » است ،
« مُتَّكِئِينَ عَلى فُرُشٍ . »
« 1 - » نيك مردان را تكيه بر حجلهها بود « 11 » ،
« عَلَى الْأَرائِكِ مُتَّكِؤُنَ . »
« 2 - » متقيان را تكيه بر تختها بود « 12 » ،
« مُتَّكِئِينَ عَلى سُرُرٍ . »
« 3 - » موسى را تكيه بر عصا بود ، « أتوكأ عليها . » مريم را تكيه بر درخت « 13 » بود ،
« إِلى جِذْعِ - النَّخْلَةِ . »
« 4 - » مفلسان را و بىكسان را تكيه بر خداى « 14 » تعالى بود « 15 » ،
« وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ . »
« 5 - »
چنانست « 16 » كى مىگويد : اى مؤمن در بهشت « 17 » تكيه « 18 » بر فرش ديبا كن .
اى مطيع نيك مرد تو تكيه بر حجلهها كن . اى متّقى پرهيزگار « 19 » تو تكيه بر تختها كن . اى موسى تو تكيه بر عصا كن . اى مريم تو تكيه بر درخت « 20 » كن . اى عاشق مفلس و درويش و بىكس « 21 » همّت از « 22 » دو عالم رها كن و « 23 » تكيه بر ما كن .
بيت
بر من بايد به جملگى تكيهء تو * كآگاه منم به ظاهر و خفيهء تو
گر نقد كنى تو توبه بر نسيهء تو * در حشر بود لقاى ما هديهء تو « 24 »
هامش
( 1 ) - + همى
( 2 ) - + از آن بنده پديد آمده است
( 3 ) - « اين بنده كرد » ندارد
( 4 ) - كرده است هر
( 5 ) - من كرده است
( 6 ) - كرده تو
( 7 ) - + لطيفه
( 8 ) - هست
( 9 ) - + در بهشت
( 10 ) - فراشها
( 11 ) - است
( 12 ) - است
( 13 ) - + خرما
( 14 ) - + است
( 15 ) - « تعالى بود » ندارد
( 16 ) - چنانستى
( 17 ) - « در بهشت » ندارد
( 18 ) - + در بهشت
( 19 ) - ترس كار
( 20 ) - + خرما
( 21 ) - + تو چنگ
( 22 ) - + هر
( 23 ) - + بجمله
( 24 ) - در متن : + آمين اللّه
( 1 - ) سورهء رحمن / 54
( 2 - ) سورهء يس / 56
( 3 - ) سورهء طور / 20
( 4 - ) سورهء مريم / 33
( 5 - ) سورهء فرقان / 60