ترا « 1 » بپرورم « 2 » ،
« أَنْبَتَتْ سَبْعَ سَنابِلَ
« 3 »
. »
« 1 - » خوشهء ترا « 4 » پربار دهم « 5 » ،
« تَذْرُوهُ الرِّياحُ . »
« 2 - » دخلت را نگه دارم ،
« فَاللَّهُ خَيْرٌ حافِظاً . »
« 3 - » و به مقدارت خرج كنم ،
« وَ كُلُّ شَيْءٍ عِنْدَهُ بِمِقْدارٍ . »
« 4 - » به من گمان بد مبر ، و جمله تكيه بر خود مكن كى نه خداى را كدخدايى تو دربايد .
« 6 » ريّان چون « 7 » يوسف را « 8 » امانت ديد ، خزانهء « 9 » خود را با يوسف گذاشت ، و رايت ملك او را برافراشت . ملك تعالى مىگويد « 10 » : طالبان خزانهء « 11 » ما بسيارند « 12 » ، و لكن من خزانهء خود را « 13 » به كس ندادم . زيرا كى با كس انصاف و امانت نديدم .
اگر به فرشتگان دادمى ، تا مطيع « 14 » را ديدندى به عاصى « 15 » ندادندى . و اگر پيغامبران « 16 » را دادمى ، تا خويشان را ديدندى به بيگانگان ندادندى . و اگر به سلطانان دادمى تا قويان « 17 » را ديدندى به ضعيفان ندادندى . و اگر به توانگران دادمى ، تا اغنيا را ديدندى به فقرا ندادندى « 18 » . چون با كس امانت نديدم « 19 » خود نگاه داشتم كى همه احوال « 20 » مىدانم ، تا بر عموم « 21 » ، بهر كس مىرسانم « 22 » .
يكى را به خروار دهم « 23 » و وسيلت در ميان نه ، و يكى را به مقدار دهم « 24 » و علت در ميان نه ، « و عليه حكاية بلال قال : اللهم « 25 » اشكرك اذ لم تفوّض قسم المعارف الى محمد « 26 » ، القصة بطولها . »
هامش
( 1 ) - كشتهات را
( 2 ) - + قوله تعالى
( 3 ) - + فى كل سنبله مائة حيه
( 4 ) - خوشهات را
( 5 ) - + قوله تعالى
( 6 ) - + لطيفه
( 7 ) - + با
( 8 ) - ندارد
( 9 ) - خزينه
( 10 ) - « ملك تعالى مىگويد » ندارد
( 11 ) - خزينه
( 12 ) - بسيار بودند
( 13 ) - خزينه را كليد
( 14 ) - مطيعان
( 15 ) - بعاصيان
( 16 ) - به پيغمبران
( 17 ) - در متن : قوييان
( 18 ) - از « و اگر به توانگران . . . » ندارد
( 19 ) - + به خودى
( 20 ) - + و به اندازه
( 21 ) - « تا بر عموم » ندارد
( 22 ) - + قوله تعالى و لو بسط اللّه - الرزق لعباده لبغوا فى الارض الآية
( 23 ) - مىدهم
( 24 ) - مىدهم
( 25 ) - در متن :
قال اللّه
( 26 ) - در متن : يحمد
( 1 - ) سورهء بقره / 263
( 2 - ) سورهء كهف / 43
( 3 - ) سورهء يوسف / 64
( 4 - ) سورهء رعد / 9