الفصل الرابع عشر من قصة يوسف « 1 »
فى قوله تعالى :
« فَلَمَّا ذَهَبُوا بِهِ
« 2 »
. »
« 1 - » قال الامام رضى اللّه عنه : سه كس نزديك سه كس وديعت نهادند ، چون در طلب آن بشتافتند آن وديعت باز نيافتند : موسى عليه السلم « 3 » امت را به هارون سپرد و به طور سينا رفت ، چون « 4 » باز آمد « 5 » همه گوساله پرستيدند مگر اندكى « 6 »
« فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً
« 7 »
. »
« 2 - » سليمان انگشترى « 8 » به عيال خود « 9 » سپرد ، « 10 » به خلوت جاى رفت ، پس « 11 » چون بيرون آمد ، باز نيافت . « 12 »
« وَ أَلْقَيْنا عَلى كُرْسِيِّهِ جَسَداً . »
« 3 - » يعقوب يوسف را به برادران سپرد و شبانگاه وعده كرد ، چون شب درآمد باز نيافت .
موعظه :
« 13 » در استعانت بخلق « 14 » راغب مباش و در امانت جز به حق واثق مباش ، كى آنچ بخلق « 15 » سپارى ، باشد « 16 » كى درو « 17 » خيانت كند از لئيمى ، و آنچ به حق « 18 » سپارى ، در راه « 19 » امانت خود « 20 » رعايت كند از كريمى .
هامش
( 1 ) - + عليه السلم
( 2 ) - + و اجمعوا ان يجعلوه فى غيابت الجب و اوحينا اليه لتنبئنهم بامرهم هذا و هم لا يشعرون
( 3 ) - ندارد
( 4 ) - + كه
( 5 ) - + آن حالت ديد قوله تعالى
( 6 ) - از « همه گوساله . . . » ندارد
( 7 ) - + له خوار
( 8 ) - انگشترين
( 9 ) - ندارد
( 10 ) - + پس
( 11 ) - ندارد
( 12 ) - + من قوله تعالى
( 13 ) - + اى مسلمانان
( 14 ) - مخلوق
( 15 ) - بمخلوق
( 16 ) - ندارد
( 17 ) - به امانت
( 18 ) - به خالق
( 19 ) - خود
( 20 ) - ندارد
( 1 - ) سورهء يوسف / 15
( 2 - ) سورهء طه / 90
( 3 - ) سورهء ص / 33