كمترين بنده است « 1 » مر « 2 » بارى را تبارك و تعالى « 3 » با باضافت ديگر « 4 » فرشتگان « 5 » كه بندگان اواند « 6 » . ببين كه ملك و عظمت و جلال « 7 » او كه مبدأ همه است « 8 » و همهء موجودات صادر از فعل اوست « 9 » خود تا بچه « 10 » حدّ باشد [ بلكه آدمى خود از ادراك آن عاجز آيد ] « 11 » ، و العجز عن درك الادراك ادراك ازينجاست ، و سخن نبوى « 12 » - عليه السلام « 13 » - هم « 14 » دليل است بر اين معنى كه « 15 » « لا احصى « 16 » ثناء عليك انت كما أثنيت على نفسك . » « 17 » ( 42 ) و امّا نفس كامل ناپاك چون مفارقت كند او را المى عظيم پديد آيد : يكى از جهت مبدأ اوّل و يكى « 18 » از جهت بدن كه هر دو معشوق او باشد « 19 » و بايشان « 20 » نرسد ، پس او در عذابى « 21 » اليم باشد « 22 » ، پس اين اثر « 23 » و هيأت كه از جهت اين عالم در نفس او « 24 » حاصل باشد بتدريج از و بر مىخيزد ، تا آنگاه كه از اين عالم خلاص يابد و بلذّت روحانى رسد .
و قرآن مجيد بر اين معنى « 25 » ناطق است :
« وَ إِنْ مِنْكُمْ إِلَّا وارِدُها كانَ عَلى رَبِّكَ حَتْماً مَقْضِيًّا ثُمَّ نُنَجِّي الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ نَذَرُ الظَّالِمِينَ فِيها جِثِيًّا »
« 26 » ، و جاى ديگر مىگويد
« إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ وَ يَغْفِرُ ما دُونَ ذلِكَ لِمَنْ يَشاءُ »
« 27 » . و شرك آن « 28 » باشد كه وحدانيّت او بيقين نداند « 29 » چنان كه
هامش
( 1 ) بنده است : بندهايستMT( 2 ) مر : منM , - T( 3 ) بارى را تبارك و تعالى :
بارى تبارك و تعالى راMT( 4 ) ديگر : با ديگرMT( 5 ) فرشتگان : فريشتگانH( 6 ) اواند : وىاندMT( 7 ) جلال : حالتH( 8 ) همه است : همه اوستH( 9 ) فعل اوست : فعل اوT( 10 ) خود تا بچه : خود بچهMبچهT( 11 ) بلكه . . . عاجز آيد : بلكه آدميان از ادراك آن عاجزاندMT( 12 ) نبوى : نبىT( 13 ) عليه السلام :
صلى اللّه عليه و آلهM( 14 ) هم : -MT( 15 ) اين معنى كه : - كهMT( 16 ) لا احصى : انا لا أحصيM( 17 ) اين حديث در صحيح ترمذى 5 و سنن ابن ماجه ( الدعاء ) 3 آمده است
( 18 ) و يكى : يكىT( 19 ) باشد : باشندM( 20 ) بايشان : با ايشانH( 21 ) عذابى : عذابMT( 22 ) باشد : بماندMT( 23 ) اين اثر : آن اثرMT( 24 ) در نفس او : -MT( 25 ) بر اين معنى : -M، به اينT( 26 ) سورهء 19 ( مريم ) آيهء 71 - 72
( 27 ) سورهء 4 ( النساء ) آيهء 48
( 28 ) آن : اوM( 29 ) نداند : ندانندH