درين عالم نتواند يافت « 1 » و بحقيقت « 2 » ملك ابدى و نعيم سرمدى « 3 » و لذّت جاودانى آنست « 4 » . و بارى « 5 » تعالى [ چند جاى در قرآن مجيد ياد كرده است آنچه وقت را خاطر مسامحت « 6 » كرد ، و نيز لايقتر به اين مختصر آنست كه به آن استشهاد كردهايد ، قال اللّه تعالى ] « 7 »
« وَ أَمَّا الَّذِينَ سُعِدُوا فَفِي الْجَنَّةِ خالِدِينَ فِيها ما دامَتِ السَّماواتُ وَ الْأَرْضُ إِلَّا ما شاءَ رَبُّكَ عَطاءً غَيْرَ مَجْذُوذٍ »
« 8 » ، و ديگر جاى مىگويد « 9 »
« كَلَّا
« 10 »
إِنَّ كِتابَ الْأَبْرارِ لَفِي عِلِّيِّينَ وَ ما أَدْراكَ ما عِلِّيُّونَ كِتابٌ مَرْقُومٌ يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ »
« 11 » ، و ديگر جاى مىگويد « 12 »
« إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ فِي مَقْعَدِ صِدْقٍ عِنْدَ مَلِيكٍ مُقْتَدِرٍ »
« 13 » . و امثال اين آيه « 14 » در قرآن بسيار است و در زير هر لفظى معانى و حكم « 15 » فراوان « 16 » و جز راسخان در علم و محقّقان در حكمت نشناسند . پس چون اين نفس مدبّر « 17 » بيچاره كه او را درين عالم خاكى و خاشاكدان اين عالم « 18 » بقهر فرود « 19 » آوردهاند ، ممكن مىباشد در حقّ او كه « 20 » بدين ملك و نعيم جاودانى مىتواند رسيدن « 21 » و او « 22 »
هامش
( 1 ) نتواند يافتنM، تواند يافتنT( 2 ) بحقيقت : حقيقتH( 3 ) سرمدى و : -H( 4 ) آنست :
اينستH( 5 ) بارى : + تبارك وTM( 6 ) مسامحت : بمسامحهM( 7 ) چند جاى . . . قال اللّه تعالى : ميفرمايد در چند جاى لايق اين موضوع استHچند جاى در قرآن ياد كرده است آنچه وقت را حاضر بود مسامحه كرد و نيز لايق به اين مختصر آنست كه بدان استشهاد كردهايد قال اللّه تعالىT( 8 ) سورهء 11 ( هود ) آيهء 108
( 9 ) و ديگر جاى مىگويد : و جاى ديگر مىفرمايدTM( 10 ) كلا : -H( 11 ) سورهء 83 ( المطففين ) آيهء 18 - 21
( 12 ) و ديگر جاى مىگويد : و جاى ديگر مىفرمايدMو جائى ديگر مىفرمايدT( 13 ) سورهء 54 ( القمر ) آيهء 54 - 55
( 14 ) آيه : -TM( 15 ) حكم : حكمتH( 16 ) فراوان : + استTM( 17 ) چون اين نفس مدبر : چون اين نفس اين مدبرH( 18 ) دان اين عالم : و ان لذت عالمMدانT( 19 ) فرود : -TM( 20 ) او كه : كهM( 21 ) و مىتواند رسيدن : تواند رسيدنM( 22 ) و او : - اوH