قرآن مىفرمايد « 1 » :
« [ وَ إِنْ يَكادُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصارِهِمْ ]
« 2 »
لَمَّا سَمِعُوا الذِّكْرَ وَ يَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ »
« 3 » . و نيز ذكر حقّ « 4 » واجب است كه « 5 »
« اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْراً كَثِيراً »
« 6 » و
« اذْكُرِ اسْمَ رَبِّكَ وَ تَبَتَّلْ إِلَيْهِ تَبْتِيلًا »
« 7 » ،
« قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى وَ ذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى »
« 8 » . و آيتهاى بسيار آمده است در حقّ « 9 » ذكر ، پس ذكر كردن واجب است و ذكر بر « 10 » چند نوع است ، امّا بر « 11 » دو نوع اقتصار « 12 » كنيم : [ يكى « 13 » « اللّه » گفتن ، و ديگر « 14 » « هو » . و « هو » را تأثير « 15 » عظيم است ، و اين ذكر منتهيان است ] « 16 » ، و « اللّه » « 17 » بعد از « 18 » « لا إله الا اللّه » باشد . و اوّل ذكر زبان باشد ، آنگاه « 19 » ذكر جان . و چون جان بذكر در آمد زبان خاموش شود .
( 80 ) و همچنانكه شيخى بايد تا خرقه پوشاند « 20 » پيرى بايد كه ذكر تلقين كند ، و بىپير به جائى « 21 » نرسند « 22 » . و نيز ذكر كردن را جاى خالى بايد دور از زحمت مردم « 23 » . و چون پير مريد را بيند و داند كه او را « 24 » استعدادى « 25 » هست « 26 » ، تلقين ذكر كند كه لايق داند « 27 » و در جاى نشاند و نگذارد كه هيچ فكر « 28 » كند و دائما ذكر كند چنان كه هيچ گونه « 29 » منقطع نشود . و به مقدار استعداد مريد قدر « 30 » طعام « 31 » فرمايد . و هر روز پيش مريد مىآيد « 32 » تا اگر « 33 » واقعه يا « 34 » خوابى ديده باشد تعبيرى « 35 » چنان كه لايق باشد بكند . و كم از
هامش
( 1 ) مىفرمايد : خبر مىدهدS( 2 ) و ان . . . بابصارهم : -F( 3 ) سورهء 68 ( القلم ) آيهء 51
( 4 ) ذكر حق : حق تعالى را ياد كردنS( 5 ) كه : چنان كه در قرآن مجيد آمده استS( 6 ) سورهء 33 ( الاحزاب ) آيهء 41
( 7 ) سورهء 73 ( المزمل ) آيهء 8
( 8 ) سورهء 87 ( الاعلى ) آيهء 14 - 15
( 9 ) حق : -S( 10 ) ذكر بر : + كردنS( 11 ) بر : -S( 12 ) اقتصار : اختيارSF( 13 ) يكى : اولF( 14 ) ديگر : آخرP( 15 ) تأثير : اثرىP( 16 ) يكى . . .
منتهيان است : -S( 17 ) و اللّه : اول اللّهS( 18 ) بعد از : بعدSP( 19 ) آنگاه : بعد از آنS( 20 ) پوشاند : بپوشاندS( 21 ) به جائى : به چيزىS( 22 ) نرسند : نرسدS( 23 ) دور از زحمت مردم : دور دست چنان كه زحمت مردم نباشدS( 24 ) او را : -F( 25 ) استعدادى : استعدادF( 26 ) هست : + كهF( 27 ) كه لايق داند : و آن ذكر لايق مبتديان باشد تلقين كندS( 28 ) فكر : فكرىS( 29 ) هيچ گونه : -S( 30 ) قدر : قلتS( 31 ) قدر طعام : استطعامP( 32 ) مىآيد : آيدS( 33 ) تا اگر : و اگرF( 34 ) يا : و ياF( 35 ) تعبيرى : تعبيرS